Yeremya 41

¹Babil Kralı Nabukodonosor, tüm ordusu ve egemenliği altındaki tüm topraklar Yeruşalim’e ve Yahuda’nın bütün kentlerine karşı savaşırken, Rab’den Yeremya’ya gelen söz şudur:

²"İsrail’in Tanrısı Rab şöyle diyor: Git, Yahuda Kralı Sedekiya’ya de ki, Rab şöyle diyor: İşte, bu kent kesinlikle Babil kralının eline teslim edilecek; o da burayı ele geçirecek ve ateşle yakacak.

³Sen de onun elinden asla kurtulamayacaksın; kesinlikle yakalanıp onun eline teslim edileceksin. Gözlerin onun gözlerini görecek, o seninle yüz yüze konuşacak ve Babil’e gideceksin.

⁴Ama Rab’bin sözünü dinle, ey Yahuda Kralı Sedekiya! Rab senin için şöyle diyor:

⁵Barış içinde öleceksin. Senden önce krallık yapmış olan ataların için nasıl yas tutup ağladılarsa, senin için de öyle ağlayacaklar ve ‘Eyvah Efendi!’ diyerek senin için dövünecekler, Hades’e dek senin için ağıt yakacaklar. Çünkü bu sözü ben söyledim, diyor Rab."

⁶Peygamber Yeremya tüm bu sözleri Yeruşalim’de Yahuda Kralı Sedekiya’ya söyledi.

⁷O sırada Babil kralının ordusu Yeruşalim’e ve Yahuda’nın kentlerine, Lakiş ile Azeka’ya karşı savaşıyordu; çünkü Yahuda kentleri arasında surlu kent olarak sadece bunlar kalmıştı.

⁸Kral Sedekiya, özgürlük ilan etmek üzere Yeruşalim’deki bütün halkla bir antlaşma yaptıktan sonra, Rab’den Yeremya’ya gelen söz şudur:

⁹Herkes İbrani olan kölesini ve cariyesini, yani İbrani erkeğini ve İbrani kadınını özgür bırakacaktı; öyle ki, hiç kimse bir Yahuda kardeşini köle olarak çalıştırmasın.

¹⁰Antlaşmaya giren bütün önderler ve tüm halk, herkesin kendi kölesini ve cariyesini özgür bırakması şartını kabul edip onları serbest bıraktılar;

¹¹Ancak daha sonra fikirlerini değiştirip özgür bıraktıkları köleleri ve cariyeleri yeniden köle ve cariye olmaya zorladılar.

¹²Bunun üzerine Rab’den Yeremya’ya şu söz geldi:

¹³"İsrail’in Tanrısı Rab şöyle diyor: Atalarınızı Mısır toprağından, kölelik evinden çıkardığım gün onlarla bir antlaşma yapmış ve şöyle demiştim:

¹⁴‘Altı yıl tamamlandığında, sana teslim edilen İbrani kardeşini serbest bırakacaksın; senin için altı yıl çalıştıktan sonra onu yanından özgür olarak göndereceksin.’ Ama atalarınız beni dinlemediler ve kulak asmadılar.

¹⁵Sizler ise bugün dönüp gözümde doğru olanı yaptınız; her biriniz komşusuna özgürlük ilan etti ve adımla çağrılan tapınakta, huzurumda bir antlaşma yaptınız.

¹⁶Ama sonra yine döndünüz ve adımı kirlettiniz; kendi canlarının dilediği gibi özgür bıraktığınız kölelerinizi ve cariyelerinizi geri alıp yeniden köle ve cariye olmaya zorladınız.

¹⁷Bu yüzden Rab şöyle diyor: Sizler her biriniz kardeşine ve komşusuna özgürlük ilan etmek konusunda beni dinlemediniz. İşte, ben de size karşı kılıca, ölüme ve kıtlığa özgürlük ilan ediyorum, diyor Rab; sizi yeryüzünün bütün krallıkları arasında bir sürgün nesnesi kılacağım.

¹⁸Huzurumda yaptıkları antlaşmanın sözlerini yerine getirmeyen ve antlaşmamı çiğneyen adamları, önümde kurban etmeyi taahhüt ettikleri o buzağı gibi yapacağım.

¹⁹Yahuda önderlerini, ileri gelenlerini, kâhinleri ve ülke halkını,

²⁰onları düşmanlarının ve canlarına susamış olanların eline teslim edeceğim. Onların cesetleri gökteki kuşlara ve yerdeki yabanıl hayvanlara yem olacak.

²¹Yahuda Kralı Sedekiya’yı ve önderlerini de düşmanlarının, canlarına susamış olanların ve üzerinizden çekilmiş olan Babil kralının ordusunun eline teslim edeceğim.

²²İşte, buyruk vereceğim, diyor Rab, ve onları bu kente geri getireceğim; buraya karşı savaşacaklar, kenti ele geçirip ateşle yakacaklar. Yahuda kentlerini de içinde oturanı olmayan bir viraneye çevireceğim."

¹(Μασ. ΛΔ´) Ο λόγος ὁ γενόμενος πρὸς ῾Ιερεμίαν παρὰ Κυρίου (καὶ Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος καὶ πᾶν τὸ στρατόπεδον αὐτοῦ καὶ πᾶσα ἡ γῆ ἀρχῆς αὐτοῦ ἐπολέμουν ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπὶ πάσας τὰς πόλεις ᾿Ιούδα) λέγων·

²οὕτως εἶπε Κύριος· βάδισον πρὸς Σεδεκίαν βασιλέα ᾿Ιούδα καὶ ἐρεῖς αὐτῷ· οὕτως εἶπε Κύριος· παραδόσει παραδοθήσεται ἡ πόλις αὕτη εἰς χεῖρας βασιλέως Βαβυλῶνος, καὶ συλλήψεται αὐτὴν καὶ καύσει αὐτὴν ἐν πυρί·

³καὶ σὺ οὐ μὴ σωθῇς ἐκ χειρὸς αὐτοῦ καὶ συλλήψει συλληφθήσῃ καὶ εἰς χεῖρας αὐτοῦ δοθήσῃ, καὶ ὀφθαλμοί σου τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ ὄψονται καὶ τὸ στόμα αὐτοῦ μετὰ τοῦ στόματός σου λαλήσει, καὶ εἰς Βαβυλῶνα εἰσελεύσῃ.

⁴ἀλλὰ ἄκουσον τὸν λόγον Κυρίου, Σεδεκία βασιλεῦ ᾿Ιούδα· οὕτως λέγει Κύριος·

⁵ἐν εἰρήνῃ ἀποθανῇ, καὶ ὡς ἔκλαυσαν τοὺς πατέρας σου τοὺς βασιλεύσαντας πρότερόν σου, κλαύσονται καὶ σέ, οὐαὶ Κύριε, καὶ ἕως ᾅδου κόψονταί σε· ὅτι λόγον ἐγὼ ἐλάλησα, εἶπε Κύριος.

⁶καὶ ἐλάλησεν ῾Ιερεμίας πρὸς τὸν βασιλέα Σεδεκίαν πάντας τοὺς λόγους τούτους ἐν ῾Ιερουσαλήμ.

⁷καὶ ἡ δύναμις βασιλέως Βαβυλῶνος ἐπολέμει ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπὶ τὰς πόλεις ᾿Ιούδα, ἐπὶ Λαχὶς καὶ ἐπὶ ᾿Αζηκά, ὅτι αὗται κατελείφθησαν ἐν πόλεσιν ᾿Ιούδα πόλεις ὀχυραί.

⁸῾Ο λόγος ὁ γενόμενος πρὸς ᾿Ιερεμίαν παρὰ Κυρίου μετὰ τὸ συντελέσαι τὸν βασιλέα Σεδεκίαν διαθήκην πρὸς τὸν λαὸν τοῦ καλέσαι ἄφεσιν,

⁹τοῦ ἐξαποστεῖλαι ἕκαστον τὸν παῖδα αὐτοῦ καὶ ἕκαστον τὴν παιδίσκην αὐτοῦ, τὸν ῾Εβραῖον καὶ τὴν ῾Εβραίαν ἐλευθέρους, πρὸς τὸ μὴ δουλεύειν ἄνδρα ἐξ ᾿Ιούδα·

¹⁰καὶ ἐπεστράφησαν πάντες οἱ μεγιστᾶνες καὶ πᾶς ὁ λαὸς οἱ εἰσελθόντες ἐν τῇ διαθήκῃ τοῦ ἀποστεῖλαι ἕκαστον τὸν παῖδα αὐτοῦ καὶ ἕκαστον τὴν παιδίσκην αὐτοῦ καὶ ἐῶσαν

¹¹αὐτοὺς εἰς παῖδας καὶ παιδίσκας.

¹²καὶ ἐγενήθη λόγος Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν λέγων·

¹³οὕτως εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἐγὼ διεθέμην διαθήκην πρὸς τοὺς πατέρας ὑμῶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ ἐξειλάμην αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας, λέγων·

¹⁴ὅταν πληρωθῇ ἓξ ἔτη, ἀποστελεῖς τὸν ἀδελφόν σου τὸν ῾Εβραῖον, ὃς παραθήσεταί σοι· καὶ ἐργᾶταί σοι ἓξ ἔτη, καὶ ἐξαποστελεῖς αὐτὸν ἐλεύθερον. καὶ οὐκ ἤκουσάν μου καὶ οὐκ ἔκλιναν τὸ οὖς αὐτῶν.

¹⁵καὶ ἐπέστρεψαν σήμερον ποιῆσαι τὸ εὐθὲς πρὸ ὀφθαλμῶν μου τοῦ καλέσαι ἄφεσιν ἕκαστον τοῦ πλησίον αὐτοῦ καὶ συνετέλεσαν διαθήκην κατὰ πρόσωπόν μου ἐν τῷ οἴκῳ, οὗ ἐπεκλήθη τὸ ὄνομά μου ἐπ’ αὐτῷ.

¹⁶καὶ ἐπεστρέψατε καὶ ἐβεβηλώσατε τὸ ὄνομά μου τοῦ ἐπιστρέψαι ἕκαστον τὸν παῖδα αὐτοῦ καὶ ἕκαστον τὴν παιδίσκην αὐτοῦ, οὓς ἐξαπεστείλατε ἐλευθέρους τῇ ψυχῇ αὐτῶν, τοῦ εἶναι ὑμῖν εἰς παῖδας καὶ παιδίσκας.

¹⁷διὰ τοῦτο οὕτως εἶπε Κύριος· ὑμεῖς οὐκ ἠκούσατέ μου τοῦ καλέσαι ἄφεσιν ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ· ἰδοὺ ἐγὼ καλῶ ἄφεσιν ὑμῖν εἰς μάχαιραν καὶ εἰς τὸν θάνατον καὶ εἰς τὸν λιμὸν καὶ δώσω ὑμᾶς εἰς διασπορὰν πάσαις ταῖς βασιλείαις τῆς γῆς.

¹⁸καὶ δώσω τοὺς ἄνδρας τοὺς παρεληλυθότας τὴν διαθήκην μου, τοὺς μὴ στήσαντας τὴν διαθήκην μου, ἣν ἐποίησαν κατὰ πρόσωπόν μου, τὸν μόσχον, ὃν ἐποίησαν ἐργάζεσθαι αὐτῷ,

¹⁹τοὺς ἄρχοντας ᾿Ιούδα καὶ τοὺς δυνάστας καὶ τοὺς ἱερεῖς καὶ τὸν λαόν,

²⁰καὶ δώσω αὐτοὺς τοῖς ἐχθροῖς αὐτῶν καὶ ἔσται τὰ θνησιμαῖα αὐτῶν βρῶσις τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοῖς θηρίοις τῆς γῆς.

²¹καὶ τὸν Σεδεκίαν βασιλέα τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ τοὺς ἄρχοντας αὐτῶν δώσω εἰς χεῖρας ἐχθρῶν αὐτῶν, καὶ δύναμις βασιλέως Βαβυλῶνος τοῖς ἀποτρέχουσιν ἀπ’ αὐτῶν.

²²ἰδοὺ ἐγὼ συντάσσω, φησὶ Κύριος, καὶ ἐπιστρέψω αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν ταύτην, καὶ πολεμήσουσιν ἐπ’ αὐτὴν καὶ λήψονται αὐτὴν καὶ κατακαύσουσιν αὐτὴν ἐν πυρὶ καὶ τὰς πόλεις ᾿Ιούδα, καὶ δώσω αὐτὰς ἐρήμους ἀπὸ τῶν κατοικούντων.

¹The word that came to Jeremias from the Lord (now Nabuchodonosor king of Babylon, and all his army, and all the country of his dominion, were warring against Jerusalem, and against all the cities of Juda,) saying,

²Thus has the Lord said; Go to Sedekias king of Juda, and thou shalt say to him, Thus has the Lord said, This city shall certainly be delivered into the hands of the king of Babylon, and he shall take it, and shall burn it with fire:

³and thou shalt not escape out of his hand, but shalt certainly be taken, and shalt be given into his hands; and thine eyes shall see his eyes, and thou shalt enter into Babylon.

⁴But hear the word of the Lord, O Sedekias king of Juda; Thus saith the Lord,

⁵Thou shalt die in peace: and as they wept for thy fathers that reigned before thee, they shall weep also for thee, [saying], Ah lord! and they shall lament for thee down to the grave: for I have spoken the word, said the Lord.

⁶And Jeremias spoke to king Sedekias all these words in Jerusalem.

⁷And the host of the king of Babylon warred against Jerusalem, and against the cities of Juda, and against Lachis, and against Azeca: for these strong cities were left among the cities of Juda.

⁸The word that came from the Lord to Jeremias, after king Sedekias had concluded a covenant with the people, to proclaim a release;

⁹That every one should set at liberty his servant, and every one has handmaid, the Hebrew man and Hebrew woman, that no man of Juda should be a bondman.

¹⁰Then all the nobles, and all the people who had entered into the covenant, [engaging] to set free every one his man-servant, and every one his maid, turned,

¹¹and gave them over to be men-servants and maid-servants.

¹²And the word of the Lord came to Jeremias, saying,

¹³Thus saith the Lord; I made a covenant with your fathers in the day wherein I took them out of the land of Egypt, out of the house of bondage, saying,

¹⁴When six years are accomplished, thou shalt set free thy brother the Hebrew, who shall be sold to thee: for he shall serve thee six years, and [then] thou shalt let him go free: but they hearkened not to me, and inclined not their ear.

¹⁵And this day they turned to do that which was right in my sight, to proclaim every one the release of his neighbour; and they had concluded a covenant before me, in the house whereon my name is called.

¹⁶But ye turned and profaned my name, to bring back every one his servant, and every one his handmaid, whom ye had sent forth free [and] at their own disposal, to be to you men-servants and maid-servants.

¹⁷Therefore thus said the Lord; Ye have not hearkened to me, to proclaim a release every one to his neighbour: behold, I proclaim a release to you, to the sword, and to the pestilence, and to the famine; and I will give you up to dispersion [among] all the kingdoms of the earth.

¹⁸And I will give the men that have transgressed my covenant, who have not kept my covenant, which they made before me, the calf which they prepared to sacrifice with it,

¹⁹the princes of Juda, and the men in power, and the priests, and the people;

²⁰I will even give them to their enemies, and their carcases shall be food for the birds of the sky and for the wild beasts of the earth.

²¹And I will give Sedekias king of Judea, and their princes, into the hands of their enemies, and the host of the king of Babylon [shall come upon] them that run away from them.

²²Behold, I [will] give command, saith the Lord, and will bring them back to this land; and they shall fight against it, and take it, and burn it with fire, and the cities of Juda; and I will make them desolate without inhabitants.