Septuaginta
Tobit 7
1Ekbatan'a varıp Raguel'in evine ulaştılar; Sara onları karşıladı ve kendisi onları, onlar da kendisini selamladılar, ardından Sara onları eve buyur etti.
2Raguel, karısı Edna'ya, "Bu genç adam, kuzenim Tobit'e ne kadar da benziyor!" dedi.
3Raguel onlara, "Kardeşlerim, nerelisiniz?" diye sordu; onlar da, "Bizler Ninova'daki sürgünlerden, Naftali oğullarındanız" dediler.
4Raguel onlara, "Kardeşimiz Tobit'i tanıyor musunuz?" diye sordu; onlar da, "Tanıyoruz" dediler. Raguel, "Sağlığı yerinde mi?" diye sordu.
5Onlar da, "Hem yaşıyor hem de sağlığı yerinde" dediler; Tobiyas ise, "O benim babamdır" dedi.
6Bunun üzerine Raguel ayağa fırladı, onu hararetle öptü ve ağladı.
7Onu kutsayarak, "Sen o iyi ve erdemli adamın oğlusun!" dedi; ancak Tobit'in gözlerini kaybettiğini duyunca kederlendi ve ağladı.
8Karısı Edna ve kızı Sara da ağladılar ve onları içtenlikle ağırladılar.
9Sürüden bir koç kesip önlerine bol miktarda yemek sundular. Tobiyas ise Rafael'e, "Kardeşim Azarya, yolda konuştuğun konuyu aç da bu mesele tamamlansın" dedi.
10Rafael bu sözü Raguel'e aktardı; Raguel de Tobiyas'a şöyle dedi: "Ye, iç ve keyifli ol; çünkü çocuğumu almak senin hakkındır. Yine de sana gerçeği açıklayayım.
11Çocuğumu yedi adama verdim ve ne zaman onun yanına girseler, o gece öldüler; ama şimdilik sen keyfine bak." Tobiyas ise, "Bana karşı şartları belirleyip benimle bir anlaşmaya varana kadar burada hiçbir şey yemeyeceğim" dedi. Raguel de, "Onu şimdiden itibaren hükme göre teslim al; sen onun kardeşi, o da senin kardeşindir; merhametli Tanrı size en güzel olanı kolaylaştırsın" dedi.
12Sonra kızı Sara'yı çağırdı, elinden tutup onu Tobiyas'a eş olarak teslim etti ve şöyle dedi: "İşte, Musa'nın yasasına göre onu teslim al ve babanın evine götür." Ve onları kutsadı.
13Karısı Edna'yı çağırdı; bir parşömen alıp evlilik sözleşmesini yazdı ve mühürledi.
14Bundan sonra yemek yemeye başladılar.
15Raguel karısı Edna'yı çağırıp ona, "Kız kardeş, diğer iç odayı hazırla ve kızı içeri götür" dedi.
16Edna kocası gibi yaptı ve kızı oraya götürdü ve ağladı; sonra kızının gözyaşlarını paylaşarak ona şöyle dedi:
17"Cesur ol, çocuğum! Göğün ve yerin Rabbi bu kederine karşılık sana lütuf versin; cesur ol, kızım!"
1ΚΑΙ ἦλθον εἰς ᾿Εκβάτανα καὶ παρεγένοντο εἰς τὴν οἰκίαν Ῥαγουήλ, Σάρρα δὲ ὑπήντησεν αὐτοῖς καὶ ἐχαιρέτισεν αὐτοὺς καὶ αὐτοὶ αὐτήν, καὶ εἰσήγαγεν αὐτοὺς εἰς τὴν οἰκίαν.
2καὶ εἶπε Ῥαγουὴλ ῎Εδνᾳ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ· ὡς ὅμοιος ὁ νεανίσκος Τωβὶτ τῷ ἀνεψιῷ μου;
3καὶ ἠρώτησεν αὐτούς Ῥαγουήλ· πόθεν ἐστέ, ἀδελφοί; καὶ εἶπαν αὐτῷ· ἐκ τῶν υἱῶν Νεφθαλὶμ τῶν αἰχμαλώτων ἐκ Νινευῆ.
4καὶ εἶπεν αὐτοῖς· γινώσκετε Τωβὶτ τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν; οἱ δὲ εἶπον· γινώσκομεν. καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ὑγιαίνει;
5οἱ δὲ εἶπαν· καὶ ζῇ καὶ ὑγιαίνει. καὶ εἶπε Τωβίας· πατήρ μού ἐστι.
6καὶ ἀνεπήδησε Ῥαγουὴλ καὶ κατεφίλησεν αὐτὸν καὶ ἔκλαυσε
7καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὁ τοῦ καλοῦ καὶ ἀγαθοῦ ἀνθρώπου υἱός· καὶ ἀκούσας ὅτι Τωβὶτ ἀπώλεσε τοὺς ὀφθαλμοὺς ἑαυτοῦ, ἐλυπήθη καὶ ἔκλαυσε.
8καὶ ῎Εδνα ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ Σάρρα ἡ θυγάτηρ αὐτοῦ ἔκλαυσαν καὶ ὑπεδέξαντο αὐτοὺς προθύμως·
9καὶ ἔθυσαν κριὸν προβάτων καὶ παρέθηκαν ὄψα πλείονα. εἶπε δὲ Τωβίας τῷ Ῥαφαήλ· ᾿Αζαρία ἀδελφέ, λάλησον ὑπὲρ ὧν ἔλεγες ἐν τῇ πορείᾳ, καὶ τελεσθήτω τὸ πρᾶγμα.
10καὶ μετέδωκε τὸν λόγον τῷ Ῥαγουήλ· καὶ εἶπε Ῥαγουὴλ πρὸς Τωβίαν· φάγε, πίε καὶ ἡδέως γίνου, σοὶ γὰρ καθήκει τὸ παιδίον μου λαβεῖν· πλὴν ὑποδείξω σοι τὴν ἀλήθειαν.
11ἔδωκα τὸ παιδίον μου ἑπτὰ ἀνδράσι, καὶ ὁπότε ἐὰν εἰσεπορεύοντο πρὸς αὐτήν, ἀπέθνησκον ὑπὸ τὴν νύκτα. ἀλλὰ τὸ νῦν ἔχον, ἡδέως γίνου. καὶ εἶπε Τωβίας· οὐ γεύομαι οὐδὲν ὧδε, ἕως ἂν στήσητε καὶ σταθῆτε πρός με. καὶ εἶπε Ῥαγουήλ· κομίζου αὐτὴν ἀπὸ τοῦ νῦν κατὰ τὴν κρίσιν· σὺ δέ ἀδελφὸς εἶ αὐτῆς, καὶ αὐτὴ σού ἐστιν· ὁ δὲ ἐλεήμων Θεὸς εὐοδώσει ὑμῖν τὰ κάλλιστα.
12καὶ ἐκάλεσε Σάρραν τὴν θυγατέρα αὐτοῦ, καὶ λαβὼν τῆς χειρὸς αὐτῆς παρέδωκεν αὐτὴν Τωβία γυναῖκα καὶ εἶπεν· ἰδοὺ κατὰ τὸν νόμον Μωυσέως κομίζου αὐτὴν καὶ ἄπαγε πρὸς τὸν πατέρα σου· καὶ εὐλόγησεν αὐτούς.
13καὶ ἐκάλεσεν ῎Εδναν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ· καὶ λαβὼν βιβλίον ἔγραψε συγγραφήν, καὶ ἐσφραγίσατο.
15καὶ ἐκάλεσε Ῥαγουὴλ ῎Εδναν τήν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ εἶπε αὐτῇ· ἀδελφή, ἑτοίμασον τὸ ἕτερον ταμιεῖον καὶ εἰσάγαγε αὐτήν.
16καὶ ἐποίησεν ὡς εἶπε καὶ εἰσήγαγεν αὐτὴν ἐκεῖ, καὶ ἔκλαυσε· καὶ ἀπεδέξατο τὰ δάκρυα τῆς θυγατρὸς αὐτῆς καὶ εἶπεν αὐτῇ·
17θάρσει, τέκνον, ὁ Κύριος τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς δῴη σοι χάριν ἀντὶ τῆς λύπης σου ταύτης· θάρσει, θύγατερ.
1And when they were come to Ecbatane, they came to the house of Raguel, and Sara met them: and after they had saluted one another, she brought them into the house.
2Then said Raguel to Edna his wife, How like is this young man to Tobit my cousin!
3And Raguel asked them, From whence are ye, brethren? To whom they said, We are of the sons of Nephthalim, which are captives in Nineve.
4Then he said to them, Do ye know Tobit our kinsman? And they said, We know him. Then said he, Is he in good health?
5And they said, He is both alive, and in good health: and Tobias said, He is my father.
6Then Raguel leaped up, and kissed him, and wept,
7And blessed him, and said unto him, Thou art the son of an honest and good man. But when he had heard that Tobit was blind, he was sorrowful, and wept.
8And likewise Edna his wife and Sara his daughter wept. Moreover they entertained them cheerfully; and after that they had killed a ram of the flock, they set store of meat on the table. Then said Tobias to Raphael, Brother Azarias, speak of those things of which thou didst talk in the way, and let this business be dispatched.
9So he communicated the matter with Raguel: and Raguel said to Tobias, Eat and drink, and make merry:
10For it is meet that thou shouldest marry my daughter: nevertheless I will declare unto thee the truth.
11I have given my daughter in marriage to seven men, who died that night they came in unto her: nevertheless for the present be merry. But Tobias said, I will eat nothing here, till we agree and swear one to another.
12Raguel said, Then take her from henceforth according to the manner, for thou art her cousin, and she is thine, and the merciful God give you good success in all things.
13Then he called his daughter Sara, and she came to her father, and he took her by the hand, and gave her to be wife to Tobias, saying, Behold, take her after the law of Moses, and lead her away to thy father. And he blessed them;
14And called Edna his wife, and took paper, and did write an instrument of covenants, and sealed it.
15Then they began to eat.
16After Raguel called his wife Edna, and said unto her, Sister, prepare another chamber, and bring her in thither.
17Which when she had done as he had bidden her, she brought her thither: and she wept, and she received the tears of her daughter, and said unto her,
18Be of good comfort, my daughter; the Lord of heaven and earth give thee joy for this thy sorrow: be of good comfort, my daughter.
Açıklamalar
- Ayet 7
"καλοῦ καὶ ἀγαθοῦ" (kalokagathia) ifadesi, klasik Grek kültüründe hem fiziksel hem de ahlaki mükemmelliği ifade eden aristokratik bir erdem idealidir ve Septuaginta yazarı tarafından dindar bir Yahudi olan Tobit'i tanımlamak için Helenistik bir bağlamda kullanılmıştır.
- Ayet 11
Tobiyas'ın "anlaşma yapana kadar yemeyeceğim" tavrı, Tekvin 24:33'te İbrahim'in uşağının evlilik karara bağlanmadan yemek yemeyi reddetmesiyle doğrudan İbrani evlilik ve sadakat geleneğine dayanır.
- Ayet 13
"συγγραφή" (syngraphe) terimi, Helenistik Mısır ve Yakın Doğu'da yaygın olan, kadının haklarını ve çeyizini güvence altına alan resmi ve hukuki bir evlilik sözleşmesini ifade eder.
- Ayet 15
Raguel'in karısına "kız kardeş" (ἀδελφή) diye hitap etmesi, antik Yakın Doğu ve İbrani kültüründe eşler arasında kullanılan bir sevgi ve saygı unvanıdır.