Hezekiel 47

¹Beni tapınağın giriş kapılarına geri götürdü; ve işte, tapınağın açık avlusunun altından doğuya doğru su çıkıyordu, çünkü tapınağın ön cephesi doğuya bakıyordu. Su, sağ taraftaki yamaçtan, güneyden sunağın yanından aşağı doğru akıyordu.

²Beni kuzey kapısı yolundan dışarı çıkardı ve dışarıdan dolandırarak doğuya bakan dış avlu kapısına götürdü; ve işte, su sağ taraftaki yamaçtan aşağı doğru süzülüyordu.

³Karşı taraftan elinde ölçü ipiyle bir adam çıktı; bin arşın ölçtü ve beni suyun içinden geçirdi; bu su, özgür bırakan ve arındıran bir salıverilme suyuydu.

⁴Bir bin arşın daha ölçtü ve beni suyun içinden geçirdi; su uyluk kemiklerine kadardı. Bir bin arşın daha ölçtü ve beni geçirdi; su bele kadardı.

⁵Bir bin arşın daha ölçtü, fakat artık geçmek mümkün değildi; çünkü su, içinden geçilemeyecek bir kış deresinin uğultulu coşkusu gibi taşkınlık ediyordu.

⁶Bana, “İnsanoğlu, gördün mü?” dedi. Sonra beni nehrin kıyısına geri götürdü.

⁷Geri döndüğümde, nehrin kıyısında, her iki yakada fazlasıyla çok sayıda ağaç gördüm.

⁸Bana şöyle dedi: “Bu su doğudaki Celile bölgesine doğru akıyor, Arabistan'a iniyor ve denize, suların döküldüğü yere ulaşıyor; ve bu sular şifa bulup temizlenecek.

⁹Ve öyle olacak ki, nehrin ulaştığı her yerdeki tüm coşkun ve canlı yaratıklar yaşayacak; orada çok bol balık olacak, çünkü bu su oraya ulaşıyor; sular şifa bulacak ve canlanacak; nehir nereye akarsa her şey yaşayacak.

¹⁰Ve balıkçılar Eingadeyn'den Enagalim'e kadar orada duracaklar; ağ kurutma yeri olacak, kendi türlerine göre çeşit çeşit balık barındıracak ve balıkları Büyük Deniz'in balıkları gibi pek çok, çok büyük bir kalabalık oluşturacak.

¹¹Fakat onun döküldüğü yer, geri döndüğü yer ve taştığı bataklık yerler şifa bulmayacak; tamamen tuza bırakılacaklar.

¹²Nehrin kıyısında, her iki yakada her çeşit yenilebilir ağaç yetişecek; yaprakları asla eskip solmayacak, meyveleri tükenmeyecek; her ay yeni meyve verecekler, çünkü suları kutsal yerden çıkıyor. Meyveleri yiyecek, taze filizleri ise şifa olacak.

¹³Rab Tanrı şöyle diyor: İsrail oğullarının on iki oymağına miras olarak böleceğiniz ülkenin sınırları şunlardır; ölçüm ipiyle ek bir pay daha ölçülecektir.

¹⁴Her biriniz kardeşiniz gibi eşit olarak orayı miras alacaksınız; çünkü onu atalarınıza vermek için ant içip elimi kaldırmıştım. Bu topraklar miras payı olarak size düşecektir.

¹⁵Ülkenin kuzey sınırı şudur: Büyük Deniz'den aşağı inen ve Hamat ile Sedada girişini ikiye bölen yoldan,

¹⁶Berota, Sebrayim, Şam sınırları ile Hamat sınırları arasında bulunan Hiliam ve Auranitis sınırlarının yukarısında olan Saunan'ın avlusuna kadar uzanır.

¹⁷Sınır denizden başlayıp Aynan'ın avlusuna, Şam sınırına ve kuzeydeki sınırlara kadar uzanacaktır.

¹⁸Doğu sınırı ise Auranitis ile Şam arasında, Gilead ile İsrail toprakları arasındadır; Şeria Irmağı sınır oluşturarak doğudaki denize, Palmiyelik Şehri'ne kadar uzanır. Doğu sınırı budur.

¹⁹Güney ve güneybatı sınırı ise Teman ve Palmiyelik'ten Marimot-Kadeş sularına kadar uzanıp Büyük Deniz'e ulaşır.

²⁰Bu kısım güney ve güneybatıdır. Batı sınırı ise Büyük Deniz'dir; Hamat girişinin karşısına, onun girişine kadar sınır oluşturur. Hamat'ın deniz tarafındaki sınırları bunlardır.

²¹Bu ülkeyi İsrail oymakları arasında kendinize paylaştıracaksınız.

²²Onu kendiniz ve aranızda yaşayan, aranızda çocuk sahibi olmuş yabancılar için kura ile miras olarak paylaşacaksınız. Onlar sizin için İsrail oğulları arasında doğmuş yerliler gibi olacak; İsrail oymakları arasında sizinle birlikte miras payından yiyecekler.

²³Yabancı hangi oymağın arasında yaşıyorsa, ona mirasını orada vereceksiniz” diyor Rab Tanrı.

¹ΚΑΙ εἰσήγαγέ με ἐπὶ τὰ πρόθυρα τοῦ οἴκου, καὶ ἰδοὺ ὕδωρ ἐξεπορεύετο ὑποκάτωθεν τοῦ αἰθρίου κατὰ ἀνατολάς, ὅτι τὸ πρόσωπον τοῦ οἴκου ἔβλεπε κατὰ ἀνατολάς, καὶ τὸ ὕδωρ κατέβαινεν ἀπὸ τοῦ κλίτους τοῦ δεξιοῦ ἀπὸ νότου ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον.

²καὶ ἐξήγαγέ με κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῆς πρὸς βορρᾶν καὶ περιήγαγέ με τὴν ὁδὸν ἔξωθεν πρὸς τὴν πύλην τῆς αὐλῆς τῆς βλεπούσης κατὰ ἀνατολάς, καὶ ἰδοὺ τὸ ὕδωρ κατεφέρετο ἀπὸ τοῦ κλίτους τοῦ δεξιοῦ.

³καθὼς ἔξοδος ἀνδρὸς ἐξεναντίας, καὶ μέτρον ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ, καὶ διεμέτρησε χιλίους ἐν τῷ μέτρῳ, καὶ διῆλθεν ἐν τῷ ὕδατι ὕδωρ ἀφέσεως·

⁴καὶ διεμέτρησε χιλίους, καὶ διῆλθεν ἐν τῷ ὕδατι ὕδωρ ἕως τῶν μηρῶν· καὶ διεμέτρησε χιλίους, καὶ διῆλθεν ὕδωρ ἕως ὀσφύος·

⁵καὶ διεμέτρησε χιλίους, καὶ οὐκ ἠδύνατο διελθεῖν, ὅτι ἐξύβριζε τὸ ὕδωρ ὡς ῥοῖζος χειμάρρου, ὃν οὐ διαβήσονται.

⁶καὶ εἶπε πρός με· ἑώρακας, υἱὲ ἀνθρώπου; καὶ ἤγαγέ με καὶ ἐπέστρεψέ με ἐπὶ τὸ χεῖλος τοῦ ποταμοῦ.

⁷ἐν τῇ ἐπιστροφῇ μου καὶ ἰδοὺ ἐπὶ τοῦ χείλους τοῦ ποταμοῦ δένδρα πολλὰ σφόδρα ἔνθεν καὶ ἔνθεν.

⁸καὶ εἶπε πρός με· τὸ ὕδωρ τοῦτο τὸ ἐκπορευόμενον εἰς τὴν Γαλιλαίαν τὴν πρὸς ἀνατολὰς καὶ κατέβαινεν ἐπὶ τὴν ᾿Αραβίαν καὶ ἤρχετο ἕως ἐπὶ τὴν θάλασσαν ἐπὶ τὸ ὕδωρ τῆς διεκβολῆς, καὶ ὑγιάσει τὰ ὕδατα.

⁹καὶ ἔσται πᾶσα ψυχὴ τῶν ζῴων τῶν ἐκζεόντων ἐπὶ πάντα, ἐφ᾿ ἃ ἂν ἐπέλθῃ ἐκεῖ ὁ ποταμός, ζήσεται. καὶ ἔσται ἐκεῖ ἰχθὺς πολὺς σφόδρα, ὅτι ἥκει ἐκεῖ τὸ ὕδωρ τοῦτο, καὶ ὑγιάσει καὶ ζήσεται· πᾶν ἐφ᾿ ὃ ἂν ἔλθῃ ὁ ποταμὸς ἐκεῖ, ζήσεται.

¹⁰καὶ στήσονται ἐκεῖ ἁλιεῖς ἀπὸ Αἰνγαδεὶν ἕως ᾿Εναγαλείμ· ψυγμὸς σαγηνῶν ἔσται, καθ᾿ ἑαυτὴν ἔσται, καὶ οἱ ἰχθύες αὐτῆς ὡς οἱ ἰχθύες τῆς θαλάσσης τῆς μεγάλης, πλῆθος πολὺ σφόδρα.

¹¹καὶ ἐν τῇ διεκβολῇ αὐτοῦ καὶ ἐν τῇ ἐπιστροφῇ αὐτοῦ καὶ ἐν τῇ ὑπεράρσει αὐτοῦ οὐ μὴ ὑγιάσωσιν· εἰς ἅλας δέδονται.

¹²καὶ ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ ἀναβήσεται, ἐπὶ τοῦ χείλους αὐτοῦ ἔνθεν καὶ ἔνθεν πᾶν ξύλον βρώσιμον, οὐ μὴ παλαιωθῇ ἐπ᾿ αὐτοῦ, οὐδὲ μὴ ἐκλείπῃ ὁ καρπὸς αὐτοῦ· τῆς καινότητος αὐτοῦ πρωτοβολήσει, διότι τὰ ὕδατα αὐτῶν ἐκ τῶν ἁγίων ταῦτα ἐκπορεύεται, καὶ ἔσται ὁ καρπὸς αὐτῶν εἰς βρῶσιν καὶ ἀνάβασις αὐτῶν εἰς ὑγίειαν.

¹³Τάδε λέγει Κύριος Θεός· ταῦτα τὰ ὅρια κατακληρονομήσετε τῆς γῆς, ταῖς δώδεκα φυλαῖς τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ πρόσθεσις σχοινίσματος.

¹⁴καὶ κατακληρονομήσετε αὐτὴν ἕκαστος καθὼς ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ, εἰς ἣν ᾖρα τὴν χεῖρά μου τοῦ δοῦναι αὐτὴν τοῖς πατράσιν αὐτῶν, καὶ πεσεῖται ἡ γῆ αὕτη ὑμῖν ἐν κληρονομίᾳ.

¹⁵καὶ ταῦτα τὰ ὅρια τῆς γῆς τῆς πρὸς βορρᾶν· ἀπὸ θαλάσσης τῆς μεγάλης τῆς καταβαινούσης καὶ περισχιζούσης τῆς εἰσόδου ᾿Ημὰθ Σεδαδά,

¹⁶Βηρωθὰ Σεβραὶμ ῾Ηλιὰμ ἀναμέσον ὁρίων Δαμασκοῦ καὶ ἀναμέσον ὁρίων ᾿Ημάθ, αὐλὴ τοῦ Σαυνάν, αἵ εἰσιν ἐπάνω τῶν ὁρίων Αὐρανίτιδος.

¹⁷ταῦτα τὰ ὅρια ἀπὸ τῆς θαλάσσης ἀπὸ τῆς αὐλῆς τοῦ Αἰνάν, ὅρια Δαμασκοῦ καὶ τὰ πρὸς βορρᾶν.

¹⁸καὶ τὰ πρὸς ἀνατολὰς ἀναμέσον τῆς Αὐρανίτιδος καὶ ἀναμέσον Δαμασκοῦ καὶ ἀναμέσον τῆς Γαλααδίτιδος καὶ ἀναμέσον τῆς γῆς τοῦ ᾿Ισραήλ, ὁ ᾿Ιορδάνης διορίζει ἐπὶ τὴν θάλασσαν τὴν πρὸς ἀνατολὰς Φοινικῶνος· ταῦτα τὰ πρὸς ἀνατολάς.

¹⁹καὶ τὰ πρὸς νότον καὶ λίβα ἀπὸ Θαιμὰν καὶ Φοινικῶνος ἕως ὕδατος Μαριμὼθ Κάδης παρεκτεῖνον ἐπὶ τὴν θάλασσαν τὴν μεγάλην·

²⁰τοῦτο τὸ μέρος νότος καὶ λίψ. τοῦτο τὸ μέρος τῆς θαλάσσης τῆς μεγάλης· ὁρίζει ἕως κατέναντι τῆς εἰσόδου ᾿Ημάθ, ἕως εἰσόδου αὐτοῦ· ταῦτά ἐστι τὰ πρὸς θάλασσαν ᾿Ημάθ.

²¹καὶ διαμερίσετε τὴν γῆν ταύτην αὐτοῖς, ταῖς φυλαῖς τοῦ ᾿Ισραήλ.

²²βαλεῖτε αὐτὴν ἐν κλήρῳ ὑμῖν καὶ τοῖς προσηλύτοις τοῖς παροικοῦσιν ἐν μέσῳ ὑμῶν, οἵτινες ἐγέννησαν υἱοὺς ἐν μέσῳ ὑμῶν· καὶ ἔσονται ὑμῖν ὡς αὐτόχθονες ἐν τοῖς υἱοῖς τοῦ ᾿Ισραήλ, μεθ᾿ ὑμῶν φάγονται ἐν κληρονομίᾳ ἐν μέσῳ τῶν φυλῶν τοῦ ᾿Ισραήλ·

²³καὶ ἔσονται ἐν φυλῇ προσηλύτων ἐν τοῖς προσηλύτοις τοῖς μετ᾿ αὐτῶν, ἐκεῖ δώσετε κληρονομίαν αὐτοῖς, λέγει Κύριος Θεός. Note that in v. 15-16 and 18-19 some Greek place-names don’t match the English [Elpenor]

¹And he brought me to the entrance of the house; and, behold, water issued from under the porch eastward, for the front of the house looked eastward; and the water came down from the right side, from the south to the altar.

²And he brought me out by the way of the northern gate, and he led me round by the way outside to the gate of the court that looks eastward; and, behold, water came down from the right side,

³in [the direction] in which a man went forth opposite; and [there was] a measuring line in his hand, and he measured a thousand [cubits] with the measure;

⁴and he passed through the water; [it was] water of a fountain: and [again] he measured a thousand, and passed through the water; and the water was up to the thighs: and [again] he measured a thousand; and he passed through water up to the loins.

⁵and [again] he measured a thousand; and he could not pass through: for [the water] rose as of a torrent which [men] cannot pass over.

⁶And he said to me, Hast thou seen [this], son of man? Then he brought me, and led me back to the brink of the river

⁷as I returned; and, behold, on the brink of the river [there were] very many trees on this side and on that side.

⁸And he said to me, This is the water that goes forth to Galilee that lies eastward, and it is gone down to Arabia, and has reached as far as to the sea to the outlet of the water: and it shall heal the waters.

⁹And it shall come to pass, [that] every animal of living [and] moving creatures, all on which the river shall come, shall live: and there shall be there very many fish; for this water shall go thither, and it shall heal [them], and they shall live: everything on which the river shall come shall live.

¹⁰And fishers shall stand there from Ingadin to Enagallim; it shall be a place to spread out nets upon; it shall be distinct; and the fishes thereof [shall be] as the fishes of the great sea, a very great multitude.

¹¹But at the outlet of the water, and the turn of it, and where it overflows [its banks], they shall not heal at all; they are given to salt.

¹²And every fruit tree shall grow by the river, [even] on the bank of it on this side and on that side: they shall not decay upon it, neither shall their fruit fail: they shall bring forth the first-fruit of their early crop, for these their waters come forth of the sanctuary: and their fruit shall be for meat, and their foliage for health.

¹³Thus saith the Lord God; Ye shall inherit these borders of the land; [they are] given by lot to the twelve tribes of the children of Israel.

¹⁴And ye shall inherit it, each according to his brother’s portion, [even the land] concerning which I lifted up my hand to give [it] to your fathers: and this land shall fall to you by lot.

¹⁵[*] And these are the borders of the land that lies northward, from the great sea that comes down, and divides the entrance of Emaseldam;

¹⁶Maabthera, Ebrameliam, between the coasts of Damascus and the coasts of Emathi, the habitation of Saunan, which [places] are above the coasts of Auranitis.

¹⁷These are the borders from the sea, from the habitations of Aenan, the coasts of Damascus, and the northern [coasts].

¹⁸And the eastern coasts between Loranitis, and Damascus, and the land of Galaad, and the land of Israel, the Jordan divides to the sea that is east of the city of palm-trees. These are the eastern [coasts].

¹⁹And the southern and south-western [coasts are] from Thaeman and the city of palm-trees, to the water of Marimoth Cadem, reaching forth to the great sea. This part is the south and south-west.

²⁰This part of the great sea forms a border, till [one comes] opposite the entrance of Emath, [even] as far as the entrance thereof. These are the parts west of Emath.

²¹So ye shall divide this land to them, [even] to the tribes of Israel.

²²Ye shall cast the lot upon it, for yourselves and the strangers that sojourn in the midst of you, who have begotten children in the midst of you: and they shall be to you as natives among the children of Israel; they shall eat with you in [their] inheritance in the midst of the tribes of Israel.

²³And they shall be in the tribe of proselytes among the proselytes that are with them: there shall ye give them an inheritance, saith the Lord God.