Çölde Sayım 10

¹Ve Rab Musa'ya konuşup şöyle dedi:

²"Kendine dövme gümüşten iki boru yap; onları topluluğu çağırmak ve ordugahları harekete geçirmek için kullanacaksın.

³Onlarla çaldığında, bütün topluluk Tanıklık Çadırı'nın kapısı önünde senin yanına toplansın.

⁴Eğer tek bir boruyla çalarlarsa, İsrail'in önderleri olan bütün yöneticiler senin yanına gelsin.

⁵Bir işaret sesi çaldığınızda, doğu tarafında konaklayan ordugahlar yola çıksın.

⁶İkinci kez bir işaret sesi çaldığınızda güney tarafında konaklayan ordugahlar yola çıksın; üçüncü kez bir işaret sesi çaldığınızda batı tarafında konaklayan ordugahlar yola çıksın; dördüncü kez bir işaret sesi çaldığınızda kuzey tarafında konaklayan ordugahlar yola çıksın. Onların yola çıkması için boruyla bu şekilde işaret verilecek.

⁷Topluluğu bir araya toplayacağınız zaman ise boruları çalın, ama işaret sesi vermeyin.

⁸Boruları Harun'un oğulları olan kahinler çalacak; bu, nesilleriniz boyunca sizin için ebedi bir yasa olacaktır.

⁹Ülkenizde size karşı duran düşmanlarınıza karşı savaşa gittiğinizde borularla işaret vereceksiniz; böylece Tanrınız Rab'bin önünde anılacaksınız ve düşmanlarınızdan kurtulacaksınız.

¹⁰Sevinç günlerinizde, bayramlarınızda ve ay başlarında, yakmalık sunularınızın ve esenlik kurbanlarınızın üzerinde boruları çalacaksınız; bunlar Tanrınızın önünde sizin için bir anma vesilesi olacaktır. Ben Tanrınız Rab'bim."

¹¹İkinci yılın ikinci ayının yirminci günü, bulut Tanıklık Çadırı'nın üzerinden yukarı kalktı.

¹²İsrail oğulları da kendi donanımlarıyla birlikte Sina Çölü'nden yola çıktılar ve bulut Paran Çölü'nde durdu.

¹³Musa'nın aracılığıyla, Rab'bin sesi uyarınca ilk kez yola çıktılar.

¹⁴İlk olarak Yahuda oğulları ordugahının tümeni, kendi ordularıyla birlikte yola çıktı. Onların ordusunun başında Aminadab oğlu Naasson vardı.

¹⁵İssakar oğulları oymağının ordusunun başında Sogar oğlu Nathanael vardı.

¹⁶Zabulon oğulları oymağının ordusunun başında Chailon oğlu Eliab vardı.

¹⁷Çadırı indirdiler ve çadırı taşıyan Gerşon oğulları ile Merari oğulları yola çıktılar.

¹⁸Sonra Ruben ordugahının tümeni, kendi ordularıyla birlikte yola çıktı. Onların ordusunun başında Sediur oğlu Elisur vardı.

¹⁹Şimon oğulları oymağının ordusunun başında Surisaday oğlu Salamiel vardı.

²⁰Gad oğulları oymağının ordusunun başında Raguel oğlu Elisaf vardı.

²¹Ardından kutsal eşyaları taşıyan Kehat oğulları yola çıktılar; onlar varıncaya kadar diğerleri çadırı kurmuş olacaktı.

²²Sonra Efraim ordugahının tümeni, kendi ordularıyla birlikte yola çıktı. Onların ordusunun başında Semiud oğlu Elisama vardı.

²³Manasse oğulları oymağının ordusunun başında Pedasur oğlu Gamaliel vardı.

²⁴Benyamin oğulları oymağının ordusunun başında Gideoni oğlu Abidan vardı.

²⁵Bütün ordugahların arkasından gelen Dan oğulları ordugahının tümeni, kendi ordularıyla birlikte yola çıktı. Onların ordusunun başında Amisaday oğlu Ahiezer vardı.

²⁶Aşer oğulları oymağının ordusunun başında Ekran oğlu Pagiel vardı.

²⁷Naftali oğulları oymağının ordusunun başında Enan oğlu Ahira vardı.

²⁸Kendi ordularıyla yola çıkan İsrail oğullarının askeri düzeni buydu.

²⁹Musa, kayınpederi Midyanlı Raguel'in oğlu Hobab'a, "Rab'bin 'Size vereceğim' dediği yere doğru yola çıkıyoruz. Bizimle gel, sana iyilik ederiz; çünkü Rab İsrail için iyi şeyler vaat etti" dedi.

³⁰Hobab ise ona, "Gelmem; ben kendi ülkeme ve kendi soyumun yanına döneceğim" dedi.

³¹Musa, "Lütfen bizi bırakma" dedi, "Çünkü çölde nerede konaklayacağımızı sen biliyorsun ve aramızda bize kılavuz olursun.

³²Bizimle gelirsen, Rab'bin bize yapacağı her iyiliği biz de sana yaparız."

³³Böylece Rab'bin dağından ayrılıp üç günlük bir yol gittiler. Onlara dinlenecek bir yer bulmak için Rab'bin Antlaşma Sandığı üç günlük yol boyunca öncü olarak önlerinden gitti.

³⁴Sandık her hareket ettiğinde Musa şöyle derdi: "Kalk, ya Rab! Düşmanların dağılsın, senden nefret edenler önünden kaçsın!"

³⁵Sandık durduğunda ise şöyle derdi: "Dön, ya Rab, İsrail'in on binlerce binlerine!"

³⁶Onlar ordugahtan yola çıktıklarında, Rab'bin bulutu gündüzün onların üzerinde gölge etmekteydi.

¹ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·

²ποίησον σεαυτῷ δύο σάλπιγγας ἀργυρᾶς, ἐλατὰς ποιήσεις αὐτάς, καὶ ἔσονταί σοι ἀνακαλεῖν τὴν συναγωγὴν καὶ ἐξαίρειν τὰς παρεμβολάς.

³καὶ σαλπιεῖς ἐν αὐταῖς καὶ συναχθήσεται πᾶσα ἡ συναγωγὴ ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου·

⁴ἐὰν δὲ ἐν μιᾷ σαλπίσωσι, προσελεύσονται πρὸς σὲ πάντες οἱ ἄρχοντες ἀρχηγοὶ ᾿Ισραήλ.

⁵καὶ σαλπιεῖτε σημασίαν, καὶ ἐξαροῦσιν αἱ παρεμβολαὶ αἱ παρεμβάλλουσαι ἀνατολάς·

⁶καὶ σαλπιεῖτε σημασίαν δευτέραν, καὶ ἐξαροῦσιν αἱ παρεμβολαὶ αἱ παρεμβάλλουσαι λίβα· καὶ σαλπιεῖτε σημασίαν τρίτην, καὶ ἐξαροῦσιν αἱ παρεμβολαὶ αἱ παρεμβάλλουσαι παρὰ θάλασσαν· καὶ σαλπιεῖτε σημασίαν τετάρτην, καὶ ἐξαροῦσιν αἱ παρεμβολαὶ αἱ παρεμβάλλουσαι πρὸς βορρᾶν· σημασία σαλπιοῦσιν ἐν τῇ ἐξάρσει αὐτῶν.

⁷καὶ ὅταν συναγάγητε τὴν συναγωγήν, σαλπιεῖτε καὶ οὐ σημασίᾳ

⁸καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ααρὼν οἱ ἱερεῖς σαλπιοῦσι ταῖς σάλπιγξι, καὶ ἔσται ὑμῖν νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν.

⁹ἐὰν δὲ ἐξέλθητε εἰς πόλεμον ἐν τῇ γῇ ὑμῶν πρὸς τοὺς ὑπεναντίους τοὺς ἀνθεστηκότας ὑμῖν, καὶ σημανεῖτε ταῖς σάλπιγξι καὶ ἀναμνησθήσεσθε ἔναντι Κυρίου καὶ διασωθήσεσθε ἀπὸ τῶν ἐχθρῶν ὑμῶν.

¹⁰καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς εὐφροσύνης ὑμῶν καὶ ἐν ταῖς ἑορταῖς ὑμῶν καὶ ἐν ταῖς νουμηνίαις ὑμῶν σαλπιεῖτε ταῖς σάλπιγξιν ἐπὶ τοῖς ὁλοκαυτώμασι καὶ ἐπὶ ταῖς θυσίαις τῶν σωτηρίων ὑμῶν, καὶ ἔσται ὑμῖν ἀνάμνησις ἔναντι τοῦ Θεοῦ ὑμῶν· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.

¹¹Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐνιαυτῷ τῷ δευτέρῳ ἐν τῷ μηνὶ τῷ δευτέρῳ εἰκάδι τοῦ μηνὸς ἀνέβη ἡ νεφέλη ἀπὸ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου,

¹²καὶ ἐξῇραν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ σὺν ἀπαρτίαις αὐτῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ Σινά, καὶ ἔστη ἡ νεφέλη ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῦ Φαράν.

¹³καὶ ἐξῇραν πρῶτοι διὰ φωνῆς Κυρίου ἐν χειρὶ Μωυσῆ.

¹⁴καὶ ἐξῇραν τάγμα παρεμβολῆς υἱῶν ᾿Ιούδα πρῶτοι σὺν δυνάμει αὐτῶν· καὶ ἐπὶ τῆς δυνάμεως αὐτῶν Ναασσὼν υἱὸς ᾿Αμιναδάβ,

¹⁵καὶ ἐπὶ τῆς δυνάμεως φυλῆς υἱῶν ᾿Ισσάχαρ Ναθαναὴλ υἱὸς Σωγάρ,

¹⁶καὶ ἐπὶ τῆς δυνάμεως φυλῆς υἱῶν Ζαβουλὼν ᾿Ελιὰβ υἱὸς Χαιλών.

¹⁷καὶ καθελοῦσι τὴν σκηνὴν καὶ ἐξαροῦσιν οἱ υἱοὶ Γεδσὼν καὶ οἱ υἱοὶ Μεραρί, οἱ αἴροντες τὴν σκηνήν.

¹⁸καὶ ἐξῇραν τάγμα παρεμβολῆς Ῥουβὴν σὺν δυνάμει αὐτῶν· καὶ ἐπὶ τῆς δυνάμεως αὐτῶν ᾿Ελισοὺρ υἱὸς Σεδιούρ,

¹⁹καὶ ἐπὶ τῆς δυνάμεως φυλῆς Συμεών, Σαλαμιὴλ υἱὸς Σουρισαδαί,

²⁰καὶ ἐπὶ τῆς δυνάμεως φυλῆς υἱῶν Γὰδ ᾿Ελισὰφ ὁ τοῦ Ῥαγουήλ.

²¹καὶ ἐξαροῦσιν υἱοὶ Καὰθ αἴροντες τὰ ἅγια καὶ στήσουσι τὴν σκηνήν, ἕως παραγένωνται.

²²καὶ ἐξαροῦσι τάγμα παρεμβολῆς ᾿Εφραΐμ σὺν δυνάμει αὐτῶν· καὶ ἐπὶ τῆς δυνάμεως αὐτῶν ᾿Ελισαμὰ υἱὸς Σεμιούδ,

²³καὶ ἐπὶ τῆς δυνάμεως φυλῆς υἱῶν Μανασσῆ Γαμαλιὴλ ὁ τοῦ Φαδασσούρ,

²⁴καὶ ἐπὶ τῆς δυνάμεως φυλῆς υἱῶν Βενιαμὶν ᾿Αβιδὰν ὁ τοῦ Γαδεωνί.

²⁵καὶ ἐξαροῦσι τάγμα παρεμβολῆς υἱῶν Δάν, ἔσχατοι πασῶν τῶν παρεμβολῶν, σὺν δυνάμει αὐτῶν· καὶ ἐπὶ τῆς δυνάμεως αὐτῶν ᾿Αχιέζερ ὁ τοῦ ᾿Αμισαδαΐ,

²⁶καὶ ἐπὶ τῆς δυνάμεως φυλῆς υἱῶν ᾿Ασὴρ Φαγεὴλ υἱὸς ᾿Εχράν,

²⁷καὶ ἐπὶ τῆς δυνάμεως φυλῆς υἱῶν Νεφθαλὶ ᾿Αχιρὲ υἱὸς Αἰνάν.

²⁸αὗται αἱ στρατιαὶ υἱῶν ᾿Ισραήλ, καὶ ἐξῇραν σὺν δυνάμει αὐτῶν.

²⁹Καὶ εἶπε Μωυσῆς τῷ ᾿Οβὰβ υἱῷ Ῥαγουὴλ τῷ Μαδιανίτῃ τῷ γαμβρῷ Μωυσῆ· ἐξαίρομεν ἡμεῖς εἰς τὸν τόπον ὃν εἶπε Κύριος, τοῦτον δώσω ὑμῖν· δεῦρο μεθ’ ἡμῶν, καὶ εὖ σε ποιήσομεν, ὅτι Κύριος ἐλάλησε καλὰ περὶ ᾿Ισραήλ.

³⁰καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· οὐ πορεύσομαι, ἀλλὰ εἰς τὴν γῆν μου καὶ εἰς τὴν γενεάν μου.

³¹καὶ εἶπε· μὴ ἐγκαταλίπῃς ἡμᾶς, οὗ ἕνεκεν ἦσθα μεθ’ ἡμῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ, καὶ ἔσῃ ἐν ἡμῖν πρεσβύτης·

³²καὶ ἔσται ἐὰν πορευθῇς μεθ’ ἡμῶν, καὶ ἔσται τὰ ἀγαθὰ ἐκεῖνα, ὅσα ἂν ἀγαθοποιήσῃ Κύριος ἡμᾶς, καὶ εὖ σε ποιήσομεν.

³³Καὶ ἐξῇραν ἐκ τοῦ ὄρους Κυρίου ὁδὸν τριῶν ἡμερῶν, καὶ ἡ κιβωτὸς τῆς διαθήκης Κυρίου προεπορεύετο προτέρα αὐτῶν ὁδὸν τριῶν ἡμερῶν κατασκέψασθαι αὐτοῖς ἀνάπαυσιν.

³⁴καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐξαίρειν τὴν κιβωτὸν καὶ εἶπε Μωυσῆς· ἐξεγέρθητι, Κύριε, καὶ διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροί σου, φυγέτωσαν πάντες οἱ μισοῦντές σε.

³⁵καὶ ἐν τῇ καταπαύσει εἶπεν· ἐπίστρεφε, Κύριε, χιλιάδας μυριάδας ἐν τῷ ᾿Ισραήλ.

³⁶καὶ ἡ νεφέλη ἐγένετο σκιάζουσα ἐπ’ αὐτοῖς ἡμέρας ἐν τῷ ἐξαίρειν αὐτοὺς ἐκ τῆς παρεμβολῆς.

¹And the Lord spoke to Moses, saying,

²Make to thyself two silver trumpets: thou shalt make them of beaten work; and they shall be to thee for the purpose of calling the assembly, and of removing the camps.

³And thou shalt sound with them, and all the congregation shall be gathered to the door of the tabernacle of witness.

⁴And if they shall sound with one, all the rulers even the princes of Israel shall come to thee.

⁵And ye shall sound an alarm, and the camps pitched eastward shall begin to move.

⁶And ye shall sound a second alarm, and the camps pitched southward shall move; and ye shall sound a third alarm, and the camps pitched westward shall move forward; and ye shall sound a fourth alarm, and they that encamp toward the north shall move forward: they shall sound an alarm at their departure.

⁷And whenever ye shall gather the assembly, ye shall sound, but not an alarm.

⁸And the priests the sons of Aaron shall sound with the trumpets; and it shall be a perpetual ordinance for you throughout your generations.

⁹And if ye shall go forth to war in your land against your enemies that are opposed to you, then shall ye sound with the trumpets; and ye shall be had in remembrance before the Lord, and ye shall be saved from your enemies.

¹⁰And in the days of your gladness, and in your feasts, and in your new moons, ye shall sound with the trumpets at your whole-burnt-offerings, and at the sacrifices of your peace-offerings; and there shall be a memorial for you before your God: I [am] the Lord your God.

¹¹And it came to pass in the second year, in the second month, on the twentieth day of the month, the cloud went up from the tabernacle of witness.

¹²And the children of Israel set forward with their baggage in the wilderness of Sina; and the cloud rested in the wilderness of Pharan.

¹³And the first rank departed by the word of the Lord by the hand of Moses.

¹⁴And they first set in motion the order of the camp of the children of Juda with their host; and over their host [was] Naasson, son of Aminadab.

¹⁵And over the host of the tribe of the sons of Issachar, [was] Nathanael son of Sogar.

¹⁶And over the host of the tribe of the sons of Zabulon, [was] Eliab the son of Chaelon.

¹⁷And they shall take down the tabernacle, and the sons of Gedson shall set forward, and the sons of Merari, who bear the tabernacle.

¹⁸And the order of the camp of Ruben set forward with their host; and over their host [was] Elisur the son of Sediur.

¹⁹And over the host of the tribe of the sons of Symeon, [was] Salamiel son of Surisadai.

²⁰And over the host of the tribe of the children of Gad, [was] Elisaph the son of Raguel.

²¹And the sons of Caath shall set forward bearing the holy things, and [the others] shall set up the tabernacle until they arrive.

²²And the order of the camp of Ephraim shall set forward with their forces; and over their forces [was] Elisama the son of Semiud.

²³And over the forces of the tribes of the sons of Manasse, [was] Gamaliel the [son] of Phadassur.

²⁴And over the forces of the tribe of the children of Benjamin, [was] Abidan the [son] of Gadeoni.

²⁵And the order of the camp of the sons of Dan shall set forward the last of all the camps, with their forces: and over their forces [was] Achiezer the [son] of Amisadai.

²⁶And over the forces of the tribe of the sons of Aser, [was] Phageel the son of Echran.

²⁷And over the forces of the tribe of the sons of Nephthali, [was] Achire the son of Aenan.

²⁸These [are] the armies of the children of Israel; and they set forward with their forces.

²⁹And Moses said to Obab the son of Raguel the Madianite, the father-in-law of Moses, We are going forward to the place concerning which the Lord said, This will I give to you: Come with us, and we will do thee good, for the Lord has spoken good concerning Israel.

³⁰And he said to him, I will not go, but [I will go] to my land and to my kindred.

³¹And he said, Leave us not, because thou hast been with us in the wilderness, and thou shalt be an elder among us.

³²And it shall come to pass if thou wilt go with us, it shall even come to pass that in whatsoever things the Lord shall do us good, we will also do thee good.

³³And they departed from the mount of the Lord a three days’ journey; and the ark of the covenant of the Lord went before them a three days’ journey to provide rest for them.

³⁴And it came to pass when the ark set forward, that Moses said, Arise, O Lord, and let thine enemies be scattered: let all that hate thee flee.

³⁵And in the resting he said, Turn again, O Lord, the thousands [and] tens of thousands in Israel.

³⁶And the cloud overshadowed them by day, when they departed from the camp.