Nehemya 6

¹Sanaballat, Tobiya, Arap Gesem ve düşmanlarımızın geri kalanı suru inşa ettiğimi ve onların içinde hiçbir nefes kalmadığını duyduklarında –ki o vakte kadar kapıların üzerine henüz kapı kanatlarını yerleştirmemiştim–

²Sanaballat ve Gesem bana haber gönderip şöyle dediler: "Gel, Ono ovasındaki köylerde aynı yerde bir araya gelelim." Oysa onlar bana kötülük yapmayı tasarlıyorlardı.

³Ben de onlara haberciler göndererek şöyle dedim: "Büyük bir iş yapmaktayım ve aşağı inemem; iş asla durmasın; onu tamamladığım zaman size aşağı ineceğim."

⁴Bana bu sözle haber gönderdiler, ben de onlara bu sözler uyarınca yanıt verdim.

⁵Sanaballat uşağını, elinde açık bir mektupla bana gönderdi.

⁶Mektupta şunlar yazılıydı: "Uluslar arasında senin ve Yahudilerin isyan etmeyi tasarladığınız, bu yüzden suru inşa ettiğin ve onlara kral olacağın duyuldu.

⁷Üstelik Yahuda üzerinde kral olarak Yeruşalim'de tahta oturasın diye kendin için peygamberler atamışsın. Şimdi bu sözler krala bildirilecektir; bu yüzden şimdi gel, aynı yerde birlikte istişare edelim."

⁸Ona şu haberi gönderdim: "Söylediğin bu şeylerin hiçbiri gerçekleşmedi; sen bunları kendi yüreğinden yalan uyduruyorsun."

⁹Çünkü hepsi, "Onların elleri bu işten gevşeyecek ve iş tamamlanmayacak" diyerek bizi korkutmaya çalışıyorlardı. Ama şimdi ben ellerimi güçlendirdim.

¹⁰Ben, Metabeel oğlu Delaya oğlu Şemaya'nın evine gittim; kendisi eve kapatılmış haldeydi. Bana şöyle dedi: "Tanrı'nın evinde, tapınağın ortasında bir araya gelelim ve kapılarını kapatalım; çünkü seni öldürmek için geceleyin geliyorlar."

¹¹Ben ise, "Tapınağa girecek ve yaşayacak olan o adam kimdir?" dedim.

¹²Ve anladım ki, işte onu Tanrı göndermemiş; çünkü bu peygamberlik sözü bana karşıydı ve Tobiya ile Sanaballat onu kiralamıştı.

¹³Korkup böyle davranarak günah işlemem, böylece onlara kötü bir ad bırakıp beni kınamaları için bana karşı bir güruh kiralamışlardı.

¹⁴Ey Tanrım, Tobiya'yı, Sanaballat'ı ve onun bu yaptıklarını hatırla; beni korkutmakta olan peygamber Noadya'yı ve peygamberlerin geri kalanını da unutma.

¹⁵Böylece surlar elli iki günde, Elul ayının yirmi beşinci gününde tamamlandı.

¹⁶Bütün düşmanlarımız bunu duyduğunda ve çevremizdeki bütün uluslar korktuğunda, gözlerine büyük bir korku düştü; çünkü bu işin tamamlanmasının Tanrımız tarafından gerçekleştiğini anladılar.

¹⁷O günlerde Yahuda'nın ileri gelenlerinden birçoğu Tobiya'ya mektuplar gönderiyor, Tobiya'nın mektupları da onlara geliyordu.

¹⁸Çünkü Yahuda'da birçok kişi ona yeminle bağlıydı; zira kendisi Hera oğlu Sekanya'nın damadıydı ve oğlu İonan, Barahya oğlu Mesullam'ın kızını karısı olarak almıştı.

¹⁹Onun sözlerini bana söylüyor, benim sözlerimi de ona iletiyorlardı. Tobiya ise beni korkutmak için mektuplar gönderiyordu.

¹ΚΑΙ ἐγένετο καθὼς ἠκούσθη τῷ Σαναβαλλὰτ καὶ Τωβίᾳ καὶ τῷ Γησὰμ τῷ ᾿Αραβὶ καὶ τοῖς καταλοίποις ἐχθρῶν ἡμῶν ὅτι ᾠκοδόμησα τὸ τεῖχος, καὶ οὐ κατελείφθη ἐν αὐτοῖς πνοή. ἕως τοῦ καιροῦ ἐκείνου θύρας οὐκ ἐπέστησα ἐν ταῖς πύλαις.

²καὶ ἀπέστειλε Σαναβαλλὰτ καὶ Γησὰμ πρός με λέγων· δεῦρο καὶ συναχθῶμεν ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἐν ταῖς κώμαις ἐν πεδίῳ ᾿Ωνώ· καὶ αὐτοὶ λογιζόμενοι ποιῆσαί μοι πονηρίαν.

³καὶ ἀπέστειλα ἐπ’ αὐτοὺς ἀγγέλους λέγων· ἔργον μέγα ἐγὼ ποιῶ καὶ οὐ δυνήσομαι καταβῆναι, μή ποτε καταπαύσῃ τὸ ἔργον· ὡς ἂν τελειώσω αὐτό, καταβήσομαι πρὸς ὑμᾶς.

⁴καὶ ἀπέστειλαν πρός με ὡς τὸ ῥῆμα τοῦτο, καὶ ἀπέστειλα αὐτοῖς κατὰ ταῦτα.

⁵καὶ ἀπέστειλε πρός με Σαναβαλλὰτ τὸν παῖδα αὐτοῦ καὶ ἐπιστολὴν ἀνεῳγμένην ἐν χειρὶ αὐτοῦ.

⁶καὶ ἦν γεγραμμένον ἐν αὐτῇ· «᾿Εν ἔθνεσιν ἠκούσθη ὅτι σὺ καὶ οἱ ᾿Ιουδαῖοι λογίζεσθε ἀποστατῆσαι, διὰ τοῦτο σὺ οἰκοδομεῖς τὸ τεῖχος, καὶ σὺ ἔσῃ αὐτοῖς εἰς βασιλέα·

⁷καὶ πρὸς τούτοις προφήτας ἔστησας σεαυτῷ, ἵνα καθίσῃς ἐν ῾Ιερουσαλὴμ εἰς βασιλέα ἐπὶ ᾿Ιούδα· καὶ νῦν ἀπαγγελήσονται τῷ βασιλεῖ οἱ λόγοι οὗτοι· καὶ νῦν δεῦρο βουλευσώμεθα ἐπὶ τὸ αὐτό.

⁸καὶ ἀπέστειλα πρὸς αὐτὸν λέγων· οὐκ ἐγενήθη ὡς οἱ λόγοι οὗτοι, ὡς σὺ λέγεις, ὅτι ἀπὸ καρδίας σου σὺ ψεύδῃ αὐτούς.

⁹ὅτι πάντες φοβερίζουσιν ἡμᾶς λέγοντες· ἐκλυθήσονται αἱ χεῖρες αὐτῶν ἀπὸ τοῦ ἔργου τούτου, καὶ οὐ ποιηθήσεται· καὶ νῦν ἐκραταίωσα τὰς χεῖράς μου».

¹⁰Κἀγὼ εἰσῆλθον εἰς οἶκον Σεμεΐ υἱοῦ Δαλαΐα, υἱοῦ Μεταβεήλ —καὶ αὐτὸς συνεχόμενος— καὶ εἶπε· συναχθῶμεν εἰς οἶκον τοῦ Θεοῦ ἐν μέσῳ αὐτοῦ καὶ κλείσωμεν τὰς θύρας αὐτοῦ, ὅτι ἔρχονται νυκτὸς φονεῦσαί σε.

¹¹καὶ εἶπα· τίς ἐστιν ὁ ἀνήρ, ὃς εἰσελεύσεται εἰς τὸν οἶκον καὶ ζήσεται;

¹²καὶ ἐπέγνων καὶ ἰδοὺ ὁ Θεὸς οὐκ ἀπέστειλεν αὐτόν, ὅτι ἡ προφητεία λόγος κατ’ ἐμοῦ, καὶ Τωβίας καὶ Σαναβαλλὰτ ἐμισθώσαντο

¹³ἐπ’ ἐμὲ ὄχλον, ὅπως φοβηθῶ καὶ ποιήσω οὕτως καὶ ἁμάρτω καὶ γένωμαι αὐτοῖς εἰς ὄνομα πονηρόν, ὅπως ὀνειδίσωσί με.

¹⁴μνήσθητι, ὁ Θεός, Τωβία καὶ Σαναβαλλάτ, ὡς τὰ ποιήματα αὐτοῦ ταῦτα, καὶ τῷ Νωαδίᾳ τῷ προφήτῃ καὶ τοῖς καταλοίποις τῶν προφητῶν, οἳ ἦσαν φοβερίζοντές με.

¹⁵Καὶ ἐτελέσθη τὸ τεῖχος πέμπτῃ καὶ εἰκάδι τοῦ ᾿Ελοὺλ μηνὸς εἰς πεντήκοντα καὶ δύο ἡμέρας.

¹⁶καὶ ἐγένετο ἡνίκα ἤκουσαν πάντες οἱ ἐχθροὶ ἡμῶν, καὶ ἐφοβήθησαν πάντα τὰ ἔθνη τὰ κύκλῳ ἡμῶν, καὶ ἐπέπεσε φόβος σφόδρα ἐν ὀφθαλμοῖς αὐτῶν, καὶ ἔγνωσαν ὅτι παρὰ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐγενήθη τελειωθῆναι τὸ ἔργον τοῦτο.

¹⁷καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἀπὸ πολλῶν ἐντίμων ᾿Ιούδα ἐπιστολαὶ ἐπορεύοντο πρὸς Τωβίαν, καὶ αἱ Τωβία ἤρχοντο πρὸς αὐτούς,

¹⁸ὅτι πολλοὶ ἐν ᾿Ιούδᾳ ἔνορκοι ἦσαν αὐτῷ, ὅτι γαμβρὸς ἦν τοῦ Σεχενία υἱοῦ ῾Ηραέ, καὶ ᾿Ιωνὰν υἱὸς αὐτοῦ ἔλαβε τὴν θυγατέρα Μεσουλὰμ υἱοῦ Βαραχία εἰς γυναῖκα.

¹⁹καὶ τοὺς λόγους αὐτοῦ ἦσαν λέγοντες πρός με καὶ λόγους μου ἦσαν ἐκφέροντες αὐτῷ, καὶ ἐπιστολὰς ἀπέστειλε Τωβίας φοβερίσαι με.

¹Now it came to pass, when Sanaballat, and Tobias, and Gesam the Arabian, and the rest of our enemies, heard that I had built the wall, and [that] there was no opening left therein; ([but] hitherto I had not set up the doors on the gates;)

²that Sanaballat and Gesam sent to me, saying, Come and let us meet together in the villages in the plain of Ono. But they [were] plotting to do me mischief.

³So I sent messengers to them, saying, I am doing a great work, and I shall not be able to come down, lest the work should cease: as soon as I shall have finished it, I will come down to you.

⁴And they sent to me [again] to this effect; and I sent them [word] accordingly.

⁵Then Sanaballat sent his servant to me with an open letter in his hand.

⁶And in it was written, It has been reported among the Gentiles that thou and the Jews are planning to revolt: therefore thou art building the wall, and thou wilt be a king to them.

⁷And moreover thou hast appointed prophets to thyself, that thou mightest dwell in Jerusalem as a king over Juda: and now these words will be reported to the king. Now then, come, let us take counsel together.

⁸And I sent to him, saying, It has not happened according to these words, [even] as thou sayest, for thou framest them falsely out of thy heart.

⁹For all were trying to alarm us, saying, Their hands shall be weakened from this work, and it shall not be done. Now therefore I have strengthened my hands.

¹⁰And I came into the house of Semei the son of Dalaia the Son of Metabeel, and he was shut up; and he said, Let us assemble together in the house of God, in the midst of it, and let us shut the doors of it; for they are coming by night to slay thee.

¹¹And I said, Who is the man that shall enter into the house, that he may live?

¹²And I observed, and, behold, God had not sent him, for the prophecy was a fable [devised] against me:

¹³and Tobias and Sanaballat had hired against me a multitude, that I might be frightened, and do this, and sin, and become to them an ill name, that they might reproach me.

¹⁴Remember, O God, Tobias and Sanaballat, according to these their deeds, and the prophetess Noadia, and the rest of the prophets who tried to alarm me.

¹⁵So the wall was finished on the twenty-fifth day of the [month] Elul, in fifty-two days.

¹⁶And it came to pass, when all our enemies heard [of it], that all the nations round about us feared, and great alarm fell upon them, and they knew that it was of our God that this work should be finished.

¹⁷And in those days letters came to Tobias from many nobles of Juda, and those of Tobias came to them.

¹⁸For many in Juda were bound to him by oath, because he was son-in-law of Sechenias the son of Herae; and Jonan his son had taken the daughter of Mesulam the son of Barachia to wife.

¹⁹And they reported his words to me, and carried out my words to him: and Tobias sent letters to terrify me.