Yeşu 11

¹Hasor Kralı Yabin bunu duyunca, Maron Kralı Yobab'a, Simoon Kralı'na ve Azif Kralı'na haber gönderdi.

²Büyük Sayda tarafındaki kuzey krallarına, dağlık bölgeye, Kenerot'un karşısındaki Araba'ya, ovaya ve Fenaeddor'a da haber ulaştırdı.

³Doğudaki kıyı Kenanlılarına, kıyıdaki Amorlulara, Hititlere, Perizlilere, dağlık bölgedeki Yevuslulara, Hermon Dağı'nın eteğindeki Masifa topraklarında yaşayan Hivlilere de çağrıda bulundu.

⁴Böylece onlar ve yanlarındaki bütün krallar, deniz kıyısındaki kum taneleri kadar kalabalık bir orduyla, son derece çok sayıda at ve savaş arabasıyla yola çıktılar.

⁵Bütün bu krallar bir araya gelerek İsrail'le savaşmak üzere Maron sularının yanında toplandılar ve orada ordugah kurdular.

⁶Rab Yeşu'ya şöyle dedi: "Onların karşısında korkuya kapılma; çünkü yarın bu saatlerde onları İsrail'in önünde bozguna uğratılmış olarak teslim edeceğim. Onların atlarının bilek damarlarını biçeceksin ve savaş arabalarını ateşe verip tamamen yakacaksın."

⁷Yeşu ve yanındaki bütün savaşçı halk, Maron sularında aniden onların üzerine yürüdü ve dağlık bölgede onlara saldırdı.

⁸Rab onları İsrail'in egemenliğine teslim etti; İsrailliler onları bozguna uğratıp büyük Sayda'ya, Maseron'e ve doğudaki Massoh ovalarına kadar kovaladılar. Tek bir sağ kalan bırakmayana dek onları kılıçtan geçirdiler.

⁹Yeşu, Rab'bin kendisine buyurduğu gibi yaptı: Atlarının bilek damarlarını kesti ve savaş arabalarını ateşe verip yaktı.

¹⁰O sırada geri dönen Yeşu, Hasor'u ele geçirdi ve kralını öldürdü; çünkü Hasor geçmişte bu krallıkların hepsinin başıydı.

¹¹Kentteki nefes alan her canlıyı kılıçla öldürüp tamamen yok ettiler; orada nefes alan tek bir kişi bile bırakmadılar. Hasor'u da ateşe verip yaktılar.

¹²Yeşu bu krallıkların bütün kentlerini ele geçirdi ve krallarını yakalayıp kılıçtan geçirdi. Rab'bin hizmetkarı Musa'nın buyurduğu gibi onları tamamen yok etti.

¹³Ancak İsrail, höyükler üzerine kurulmuş kentlerin hiçbirini yakmadı; sadece Hasor'u ateşe verip yaktı.

¹⁴İsrailliler bu kentlerin bütün ganimetlerini kendilerine aldılar, ama insanları tamamen yok edene dek kılıçtan geçirdiler; nefes alan tek bir kişi bile bırakmadılar.

¹⁵Rab hizmetkarı Musa'ya nasıl buyurduysa, Musa da Yeşu'ya öyle buyurmuştu; Yeşu da öyle yaptı. Musa'nın kendisine buyurduğu hiçbir şeyi yerine getirmekten geri durmadı.

¹⁶Böylece Yeşu bütün bu toprakları; dağlık bölgeyi, bütün Nageb'i, bütün Gosom topraklarını, ovayı, batı bölgesini, İsrail dağını ve dağın eteğindeki alçak yerleri ele geçirdi.

¹⁷Helha Dağı'ndan Seir'e doğru yükselen bölgeye, Hermon Dağı'nın eteğindeki Lübnan vadisinde bulunan Baal-Gad'a kadar olan toprakları aldı. Bu bölgelerin bütün krallarını yakalayıp öldürdü.

¹⁸Yeşu bu krallarla uzun süre savaştı.

¹⁹İsrail'in savaşarak ele geçirdiği kentler dışında, onlarla barış yapan tek bir kent olmadı; hepsini savaşla aldılar.

²⁰Çünkü merhamet görmeden tamamen yok edilmeleri için onların yüreklerini katılaştıran ve İsrail'e karşı savaşmaya sevk eden Rab'di; tıpkı Rab'bin Musa'ya buyurduğu gibi onları tamamen yok etti.

²¹O sırada Yeşu gidip dağlık bölgeden, Hevron'dan, Devir'den, Anavot'tan, bütün İsrail soyundan ve Yahuda'nın bütün dağlık bölgesinden Enakim'i temizledi. Yeşu onları kentleriyle birlikte tamamen yok etti.

²²İsrail oğullarının topraklarında hiç Enakim kalmadı; sadece Gazze, Gat ve Aşdod'da bazısı sağ kaldı.

²³Böylece Yeşu, Rab'bin Musa'ya söylediği gibi bütün ülkeyi ele geçirdi ve burayı kabilelerin paylarına göre miras olarak İsrail'e verdi. Sonunda memleket savaştan kurtulup rahata kavuştu.

¹ΩΣ δὲ ἤκουσεν ᾿Ιαβὶν βασιλεὺς ᾿Ασώρ, ἀπέστειλε πρὸς ᾿Ιαβὰβ βασιλέα Μαρὼν καὶ πρὸς βασιλέα Συμοὼν καὶ πρὸς βασιλέα ᾿Αζίφ

²καὶ πρὸς βασιλεῖς τοὺς κατὰ Σιδῶνα τὴν μεγάλην, εἰς τὴν ὀρεινὴν καὶ εἰς ῎Αραβα ἀπέναντι Κενερὼθ καὶ εἰς τὸ πεδίον καὶ εἰς Φεναεδδὼρ

³καὶ εἰς τοὺς παραλίους Χαναναίους ἀπὸ ἀνατολῶν καὶ εἰς τοὺς παραλίους ᾿Αμορραίους καὶ τοὺς Χετταίους καὶ Φερεζαίους καὶ ᾿Ιεβουσαίους τοὺς ἐν τῷ ὄρει καὶ τοὺς Εὐαίους καὶ τοὺς ὑπὸ τὴν ᾿Αερμὼν εἰς γῆν Μασσηφά.

⁴καὶ ἐξῆλθον αὐτοὶ καὶ οἱ βασιλεῖς αὐτῶν μετ’ αὐτῶν, ὥσπερ ἡ ἄμμος τῆς θαλάσσης τῷ πλήθει, καὶ ἵπποι καὶ ἅρματα πολλὰ σφόδρα.

⁵καὶ συνῆλθον πάντες οἱ βασιλεῖς αὐτοὶ καὶ παρεγένοντο ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ παρενέβαλον ἐπὶ τοῦ ὕδατος Μαρὼν πολεμῆσαι τὸν ᾿Ισραήλ.

⁶καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ᾿Ιησοῦν· μὴ φοβηθῇς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, ὅτι αὔριον ταύτην τὴν ὥραν ἐγὼ παραδίδωμι τετροπωμένους αὐτοὺς ἐναντίον τοῦ ᾿Ισραήλ· τοὺς ἵππους αὐτῶν νευροκοπήσεις καὶ τὰ ἅρματα αὐτῶν κατακαύσεις ἐν πυρί.

⁷καὶ ἦλθεν ᾿Ιησοῦς καὶ πᾶς ὁ λαὸς ὁ πολεμιστὴς ἐπ’ αὐτοὺς ἐπὶ τὸ ὕδωρ Μαρὼν ἐξάπινα καὶ ἐπέπεσαν ἐπ’ αὐτοὺς ἐν τῇ ὀρεινῇ.

⁸καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς Κύριος ὑποχειρίους ᾿Ισραήλ, καὶ κόπτοντες αὐτοὺς κατεδίωκον ἕως Σιδῶνος τῆς μεγάλης καὶ ἕως Μασερὼν καὶ ἕως τῶν πεδίων Μασσὼχ κατ’ ἀνατολὰς καὶ κατέκοψαν αὐτοὺς ἕως τοῦ μὴ καταλειφθῆναι αὐτῶν διασεσωσμένον.

⁹καὶ ἐποίησεν αὐτοῖς ᾿Ιησοῦς ὃν τρόπον ἐνετείλατο αὐτῷ Κύριος· τοὺς ἵππους αὐτῶν ἐνευροκόπησε καὶ τὰ ἅρματα αὐτῶν ἐνέπρησε πυρί.

¹⁰Καὶ ἀπεστράφη ᾿Ιησοῦς ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ καὶ κατελάβετο ᾿Ασὼρ καὶ τὸν βασιλέα αὐτῆς· ἦν δὲ ᾿Ασὼρ τὸ πρότερον ἄρχουσα πασῶν τῶν βασιλειῶν τούτων.

¹¹καὶ ἀπέκτειναν πᾶν ἐμπνέον ἐν αὐτῇ ἐν ξίφει καὶ ἐξωλόθρευσαν πάντας, καὶ οὐ κατελείφθη ἐν αὐτῇ ἐμπνέον· καὶ τὴν ᾿Ασὼρ ἐνέπρησαν ἐν πυρί.

¹²καὶ πάσας τὰς πόλεις τῶν βασιλειῶν καὶ τοὺς βασιλεῖς αὐτῶν ἔλαβεν ᾿Ιησοῦς καὶ ἀνεῖλεν αὐτοὺς ἐν στόματι ξίφους, καὶ ἐξωλόθρευσαν αὐτούς, ὃν τρόπον συνέταξε Μωυσῆς ὁ παῖς Κυρίου.

¹³ἀλλὰ πάσας τὰς πόλεις τὰς κεχωματισμένας οὐκ ἐνέπρησεν ᾿Ισραήλ, πλὴν ᾿Ασὼρ μόνην ἐνέπρησεν ᾿Ισραὴλ

¹⁴καὶ πάντα τὰ σκῦλα αὐτῆς ἐπρονόμευσαν ἑαυτοῖς οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ, αὐτοὺς δὲ πάντας ἐξωλόθρευσαν ἐν στόματι ξίφους, ἕως ἀπώλεσεν αὐτούς, οὐ κατέλιπον ἐξ αὐτῶν οὐδὲν ἐμπνέον.

¹⁵ὃν τρόπον συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ τῷ παιδὶ αὐτοῦ, καὶ Μωυσῆς ὡσαύτως ἐνετείλατο τῷ ᾿Ιησοῖ, καὶ οὕτως ἐποίησεν ᾿Ιησοῦς· οὐ παρέβη οὐδὲν ἀπὸ πάντων, ὧν συνέταξεν αὐτῷ Μωυσῆς.

¹⁶Καὶ ἔλαβεν ᾿Ιησοῦς πᾶσαν τὴν γῆν τὴν ὀρεινὴν καὶ πᾶσαν τὴν γῆν Ναγὲβ καὶ πᾶσαν τὴν γῆν Γοσὸμ καὶ τὴν πεδινὴν καὶ τὴν πρὸς δυσμαῖς καὶ τὸ ὄρος ᾿Ισραὴλ καὶ τὰ ταπεινὰ τὰ πρὸς τῷ ὄρει

¹⁷ἀπὸ ὄρους Χελχὰ καὶ ὃ προσαναβαίνει εἰς Σηεὶρ καὶ ἕως Βααλγὰδ καὶ τὰ πεδία τοῦ Λιβάνου ὑπὸ τὸ ὄρος τὸ ᾿Αερμὼν καὶ πάντας τοὺς βασιλεῖς αὐτῶν ἔλαβε καὶ ἀνεῖλε καὶ ἀπέκτεινε.

¹⁸καὶ ἡμέρας πλείους ἐποίησεν ᾿Ιησοῦς πρὸς τοὺς βασιλεῖς τούτους τὸν πόλεμον,

¹⁹καὶ οὐκ ἦν πόλις, ἣν οὐκ ἔλαβεν ᾿Ισραήλ, πάντα ἐλάβοσαν ἐν πολέμῳ.

²⁰ὅτι διὰ Κυρίου ἐγένετο κατισχῦσαι αὐτῶν τὴν καρδίαν συναντᾶν εἰς πόλεμον πρὸς ᾿Ισραήλ, ἵνα ἐξολοθρευθῶσιν, ὅπως μὴ δοθῇ αὐτοῖς ἔλεος, ἀλλ’ ἵνα ἐξολοθρευθῶσιν, ὃν τρόπον εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν.

²¹Καὶ ἦλθεν ᾿Ιησοῦς ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ καὶ ἐξωλόθρευσε τοὺς ᾿Ενακὶμ ἐκ τῆς ὀρεινῆς, ἐκ Χεβρὼν καὶ ἐκ Δαβὶρ καὶ ἐξ ᾿Αναβὼθ καὶ ἐκ παντὸς γένους ᾿Ισραὴλ καὶ ἐκ παντὸς ὄρους ᾿Ιούδα σὺν ταῖς πόλεσιν αὐτῶν, καὶ ἐξωλόθρευσεν αὐτοὺς ᾿Ιησοῦς.

²²οὐ κατελείφθη τῶν ᾿Ενακὶμ ἀπὸ τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, ἀλλὰ πλὴν ἐν Γάζῃ καὶ ἐν Γὲθ καὶ ἐν ᾿Ασεδὼθ κατελείφθη.

²³καὶ ἔλαβεν ᾿Ιησοῦς πᾶσαν τὴν γῆν, καθότι ἐνετείλατο Κύριος τῷ Μωυσῇ καὶ ἔδωκεν αὐτοὺς ᾿Ιησοῦς ἐν κληρονομίᾳ ᾿Ισραὴλ ἐν μερισμῷ κατὰ φυλὰς αὐτῶν. καὶ ἡ γῆ κατέπαυσε πολεμουμένη.

¹And when Jabis the king of Asor heard, he sent to Jobab king of Maron, and to the king of Symoon, and to the king of Aziph,

²and to the kings who were by the great Sidon, to the hill country and to Araba opposite Keneroth, and to the plain, and to Phenaeddor,

³and to the Chananites on the coast eastward, and to the Amorites on the coast, and the Chettites, and the Pherezites, and the Jebusites in the mountain, and the Evites, and those dwelling under [mount] Aermon in the land Massyma.

⁴And they and their kings with them went forth, as the sand of the sea in multitude, and horses, and very many chariots.

⁵And all the kings assembled in person, and came to the same place, and encamped at the waters of Maron to war with Israel.

⁶And the Lord said to Joshua, Be not afraid of them, for to-morrow [at] this time I will put them to flight before Israel: thou shalt hough their horses, and burn their chariots with fire

⁷And Joshua and all the men of war came upon them at the water of Maron suddenly; and they attacked them in the hill country.

⁸And the Lord delivered them into the power of Israel; and they smote them and pursued them to great Sidon, and to Maseron, and to the plains of Massoch eastward; and they destroyed them till there was not one of them left that survived.

⁹And Joshua did to them, as the Lord commanded him: he houghed their horses, and burned their chariots with fire.

¹⁰And Joshua returned at that time, and took Asor and her king; now Asor in former time was the chief of these kingdoms.

¹¹And they slew with the sword all that breathed in it, and utterly destroyed them all, and there was no living thing left in it; and they burnt Asor with fire.

¹²And Joshua took all the cities of the kingdoms, and their kings, and slew them with the edge of the sword; and utterly slew them, as Moses the servant of the Lord commanded.

¹³But all the walled cities Israel burnt not; but Israel burnt Asor only.

¹⁴And the children of Israel took all its spoils to themselves; and they slew all the men with the edge of the sword, until he destroyed them; they left not one of them breathing.

¹⁵As the Lord commanded his servant Moses, even so Moses commanded Joshua; and so Joshua did, he transgressed no precept of all that Moses commanded him.

¹⁶And Joshua took all the hill country, and all the land of Nageb, and all the land of Gosom, and the plain country, and that toward the west, and the mountain of Israel and the low country by the mountain;

¹⁷from the mountain of Chelcha, and that which goes up to Seir, and as far as Balagad, and the plains of Libanus, under mount Aermon; and he took all their kings, and destroyed, and slew them.

¹⁸And for many days Joshua waged war with these kings.

¹⁹And there was no city which Israel took not; they took all in war.

²⁰For it was of the Lord to harden their hearts to go forth to war against Israel, that they might be utterly destroyed, that mercy should not be granted to them, but that they should be utterly destroyed, as the Lord said to Moses.

²¹And Joshua came at that time, and utterly destroyed the Enakim out of the hill country, from Chebron and from Dabir, and from Anaboth, and from all the race of Israel, and from all the mountain of Juda with their cities; and Joshua utterly destroyed them.

²²There was not [any one] left of the Enakim by the children of Israel, only there was left of them in Gaza, and in Gath, and in Aseldo.

²³And Joshua took all the land, as the Lord commanded Moses; and Joshua gave them for an inheritance to Israel by division according to their tribes; and the land ceased from war.