Levililer 23

¹Ve Rab Musa'ya diyerek söyledi:

²"İsrail oğullarına konuş ve onlara de ki: 'Kutsal çağrılar olarak ilan edeceğiniz Rab'bin bayramları, benim bayramlarım şunlardır:

³Altı gün boyunca işler yapılacaktır, fakat yedinci gün Rab'be adanmış kutsal bir çağrı olan tam bir dinlenme Şabatı'dır; hiçbir iş yapmayacaksınız, yaşadığınız her yerde bu Rab için Şabat'tır.

⁴Kendi vakitlerinde kutsal çağrılar olarak ilan edeceğiniz Rab'bin bayramları şunlardır:

⁵Birinci ayın on dördüncü gününde, akşamüstlerinin arasında Rab'bin Fısıh'ıdır.

⁶Ve bu ayın on beşinci gününde Rab'bin Mayasızlar Bayramı başlar; yedi gün boyunca mayasız ekmekler yiyeceksiniz.

⁷Ve birinci gün sizin için kutsal bir çağrı günü olacaktır; tapınmaya dair hiçbir iş yapmayacaksınız.

⁸Ve yedi gün boyunca Rab'be yakmalık sunular sunacaksınız; ve yedinci gün sizin için kutsal bir çağrı günü olacaktır, tapınmaya dair hiçbir iş yapmayacaksınız.'"

⁹Ve Rab Musa'ya diyerek konuştu:

¹⁰"İsrail oğullarına söyle ve onlara de ki: 'Size vermekte olduğum ülkeye girdiğinizde ve onun hasadını biçtiğinizde, hasadınızın ilk ürünü olan demeti kâhine getireceksiniz.

¹¹Ve kâhin, sizin için kabul edilebilir olması için demeti Rab'bin önünde sunacaktır; birinci günün ertesi günü kâhin onu sunacaktır.

¹²Ve demeti getirdiğiniz o günde, Rab'be yakmalık sunu olarak bir yaşında, kusursuz bir kuzu sunacaksınız.

¹³Ve onunla birlikte sunulacak kurban, Rab'be hoş kokulu bir kurban olarak zeytinyağıyla yoğrulmuş ince unun onda ikisi olacaktır; dökme sunusu ise bir hin şarabın dörtte biri olacaktır.

¹⁴Ve siz Tanrınıza sunuları sunana kadar, tam bu güne dek ne ekmek, ne kavrulmuş taze taneler yiyeceksiniz; yaşadığınız her yerde kuşaklarınız boyunca ebedi bir yasadır bu.

¹⁵Ve Şabatların ertesi gününden, sunu demetini getirdiğiniz günden başlayarak kendiniz için tam yedi eksiksiz hafta sayacaksınız.

¹⁶Sonuncu haftanın ertesi gününe kadar elli gün sayacaksınız ve Rab'be yeni bir sunu sunacaksınız.

¹⁷Yaşadığınız yerlerden sunu olarak iki ekmek getireceksiniz; bunlar ince unun onda ikisinden olacak, mayalanmış olarak pişirilecek ve Rab'be ilk ürünler olarak sunulacaktır.

¹⁸Ve ekmeklerle birlikte bir yaşında yedi kusursuz kuzu, sığır sürüsünden bir dana ve iki kusursuz koç sunacaksınız; bunlar, kurbanları ve dökme sunularıyla birlikte Rab'be yakmalık sunu, Rab'be hoş kokulu bir kurban olacaktır.

¹⁹Ve günah için keçilerden bir teke ve ilk ürünün ekmekleriyle birlikte esenlik kurbanı olarak bir yaşında iki kuzu kurban edecekler.

²⁰Ve kâhin bunları ilk ürünün ekmekleriyle birlikte, iki kuzuyla beraber Rab'bin önünde sunu olarak sunacaktır; bunlar Rab için kutsal olacak ve onları sunan kâhine ait olacaktır.

²¹Ve bu günü kutsal bir çağrı günü olarak ilan edeceksiniz; sizin için kutsal olacaktır, onda tapınmaya dair hiçbir iş yapmayacaksınız; yaşadığınız her yerde kuşaklarınız boyunca ebedi bir yasadır bu.

²²Ve toprağınızın hasadını biçtiğinizde, sen biçerken tarlanın hasadının geri kalanını tamamlamayacaksın ve hasadının dökülenlerini toplamayacaksın; onları yoksula ve yabancıya bırakacaksın; ben Tanrınız Rab'bim.'"

²³Ve Rab Musa'ya diyerek konuştu:

²⁴"İsrail oğullarına diyerek konuş: 'Yedinci ayın birinci gününde sizin için bir dinlenme, borazanların anılması ve kutsal bir çağrı günü olacaktır.

²⁵Tapınmaya dair hiçbir iş yapmayacaksınız ve Rab'be yakmalık sunu sunacaksınız.'"

²⁶Ve Rab Musa'ya diyerek konuştu:

²⁷"Ve bu yedinci ayın onuncu gününde kefaret günü olacaktır; sizin için kutsal bir çağrı günü olacaktır, canlarınızı alçaltacaksınız ve Rab'be yakmalık sunu sunacaksınız.

²⁸Bu günde hiçbir iş yapmayacaksınız; çünkü bu sizin için Tanrınız Rab'bin önünde sizin hakkınızda kefaret etmek için bir kefaret günüdür.

²⁹Bu günde alçaltılmayacak olan her can, kendi halkından yok edilecektir.

³⁰Ve bu günde herhangi bir iş yapacak olan her can, o can kendi halkından yok olacaktır.

³¹Hiçbir iş yapmayacaksınız; yaşadığınız tüm yerlerde kuşaklarınız boyunca ebedi bir yasadır bu.

³²Sizin için Şabatların Şabatı olacaktır ve canlarınızı alçaltacaksınız; ayın dokuzuncu günü akşamından ertesi akşamına kadar Şabatlarınızı Şabat gibi kutlayacaksınız."

³³Ve Rab Musa'ya diyerek konuştu:

³⁴"İsrail oğullarına diyerek konuş: 'Bu yedinci ayın on beşinci gününde Rab için yedi gün boyunca Çadırlar Bayramı başlar.

³⁵Ve birinci gün kutsal bir çağrı günü olacaktır; tapınmaya dair hiçbir iş yapmayacaksınız.

³⁶Yedi gün boyunca Rab'be yakmalık sunular sunacaksınız ve sekizinci gün sizin için kutsal bir çağrı günü olacaktır ve Rab'be yakmalık sunular sunacaksınız; bu bir kapanıştır, tapınmaya dair hiçbir iş yapmayacaksınız.

³⁷Rab'be sunular, yakmalık sunular, kurbanlar ve dökme sunularını günden güne sunmak üzere, kutsal çağrılar olarak ilan edeceğiniz Rab'bin bayramları bunlardır.

³⁸Bunlar Rab'bin Şabatları hariç, sizin bağışlarınız hariç, tüm adaklarınız hariç ve Rab'be vereceğiniz gönüllü sunularınız hariçtir.

³⁹Ve bu yedinci ayın on beşinci gününde, toprağın ürünlerini toplamayı tamamladığınızda, Rab için yedi gün boyunca bayram kutlayacaksınız; birinci günde dinlenme ve sekizinci günde dinlenme olacaktır.

⁴⁰Ve birinci günde görkemli ağaç meyvesini, hurma dallarını, sık yapraklı ağaç dallarını ve dereden söğüt ile hayıt dallarını alacaksınız; yılda yedi gün boyunca Tanrınız Rab'bin önünde sevinçle coşmak için.

⁴¹Kuşaklarınız boyunca ebedi bir yasadır bu; onu yedinci ayda kutlayacaksınız.

⁴²Yedi gün boyunca çadırlarda yaşayacaksınız; İsrail'deki her yerli kişi çadırlarda yaşayacaktır.

⁴³Öyle ki kuşaklarınız, onları Mısır ülkesinden çıkardığımda İsrail oğullarını çadırlarda yerleştirdiğimi bilsinler; ben Tanrınız Rab'bim."

⁴⁴Ve Musa Rab'bin bayramlarını İsrail oğullarına konuştu.

¹ΚΑΙ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·

²λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· αἱ ἑορταὶ Κυρίου, ἃς καλέσετε αὐτὰς κλητὰς ἁγίας, αὗταί εἰσιν αἱ ἑορταί μου.

³ἓξ ἡμέρας ποιήσεις ἔργα, τῇ δὲ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ σάββατα ἀνάπαυσις κλητὴ ἁγία τῷ Κυρίῳ· πᾶν ἔργον οὐ ποιήσεις, σάββατά ἐστι τῷ Κυρίῳ ἐν πάσῃ κατοικίᾳ ὑμῶν.

⁴Αὗται αἱ ἑορταὶ τῷ Κυρίῳ κληταὶ ἅγιαι, ἃς καλέσετε αὐτὰς ἐν τοῖς καιροῖς αὐτῶν.

⁵ἐν τῷ πρώτῳ μηνὶ ἐν τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνός, ἀνὰ μέσον τῶν ἑσπερινῶν πάσχα τῷ Κυρίῳ.

⁶καὶ ἐν τῇ πεντεκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνὸς τούτου ἑορτὴ τῶν ἀζύμων τῷ Κυρίῳ· ἑπτὰ ἡμέρας ἄζυμα ἔδεσθε.

⁷καὶ ἡμέρα ἡ πρώτη κλητὴ ἁγία ἔσται ὑμῖν, πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε·

⁸καὶ προσάξετε ὁλοκαυτώματα τῷ Κυρίῳ ἑπτὰ ἡμέρας· καὶ ἡ ἡμέρα ἡ ἑβδόμη κλητὴ ἁγία ἔσται ὑμῖν, πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε.

⁹Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·

¹⁰εἶπον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ὅταν εἰσέλθητε εἰς τὴν γῆν, ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν, καὶ θερίζητε τὸν θερισμὸν αὐτῆς, καὶ οἴσετε τὸ δράγμα ἀπαρχὴν τοῦ θερισμοῦ ὑμῶν πρὸς τὸν ἱερέα·

¹¹καὶ ἀνοίσει τὸ δράγμα ἔναντι Κυρίου δεκτὸν ὑμῖν, τῇ ἐπαύριον τῆς πρώτης ἀνοίσει αὐτὸ ὁ ἱερεύς.

¹²καὶ ποιήσετε ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ἐν ᾗ ἂν φέρητε τὸ δράγμα, πρόβατον ἄμωμον ἐνιαύσιον εἰς ὁλοκαύτωμα τῷ Κυρίῳ.

¹³καὶ τὴν θυσίαν αὐτοῦ δύο δέκατα σεμιδάλεως ἀναπεποιημένης ἐν ἐλαίῳ· θυσία τῷ Κυρίῳ, ὀσμὴ εὐωδίας Κυρίῳ· καὶ σπονδὴν αὐτοῦ τὸ τέταρτον τοῦ εἲν οἴνου.

¹⁴καὶ ἄρτον καὶ πεφρυγμένα χίδρα νέα οὐ φάγεσθε ἕως εἰς αὐτὴν τὴν ἡμέραν ταύτην, ἕως ἂν προσενέγκητε ὑμεῖς τὰ δῶρα τῷ Θεῷ ὑμῶν· νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν ἐν πάσῃ κατοικίᾳ ὑμῶν.

¹⁵Καὶ ἀριθμήσετε ὑμῖν ἀπὸ τῆς ἐπαύριον τῶν σαββάτων, ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἧς ἂν προσενέγκητε τὸ δράγμα τοῦ ἐπιθέματος, ἑπτὰ ἑβδομάδας ὁλοκλήρους,

¹⁶ἕως τῆς ἐπαύριον τῆς ἐσχάτης ἑβδομάδος ἀριθμήσετε πεντήκοντα ἡμέρας καὶ προσοίσετε θυσίαν νέαν τῷ Κυρίῳ.

¹⁷ἀπὸ τῆς κατοικίας ὑμῶν προσοίσετε ἄρτους ἐπίθεμα, δύο ἄρτους· ἐκ δύο δεκάτων σεμιδάλεως ἔσονται, ἐζυμωμένοι πεφθήσονται πρωτογεννημάτων τῷ Κυρίῳ.

¹⁸καὶ προσάξετε μετὰ τῶν ἄρτων ἑπτὰ ἀμνοὺς ἀμώμους ἐνιαυσίους καὶ μόσχον ἕνα ἐκ βουκολίου καὶ κριοὺς δύο ἀμώμους, καὶ ἔσονται ὁλοκαύτωμα τῷ Κυρίῳ καὶ αἱ θυσίαι αὐτῶν καὶ αἱ σπονδαὶ αὐτῶν θυσία ὀσμὴ εὐωδίας τῷ Κυρίῳ.

¹⁹καὶ ποιήσουσι χίμαρον ἐξ αἰγῶν ἕνα περὶ ἁμαρτίας καὶ δύο ἀμνοὺς ἐνιαυσίους εἰς θυσίαν σωτηρίου μετὰ τῶν ἄρτων τοῦ πρωτογεννήματος·

²⁰καὶ ἐπιθήσει αὐτὰ ὁ ἱερεὺς μετὰ τῶν ἄρτων τοῦ πρωτογεννήματος ἐπίθεμα ἐναντίον Κυρίου μετά τῶν δύο ἀμνῶν· ἅγια ἔσονται τῷ Κυρίῳ, τῷ ἱερεῖ τῷ προσφέροντι αὐτὰ αὐτῷ ἔσται.

²¹καὶ καλέσετε ταύτην τὴν ἡμέραν κλητήν· ἁγία ἔσται ὑμῖν, πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε ἐν αὐτῇ· νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν ἐν πάσῃ τῇ κατοικίᾳ ὑμῶν.

²²καὶ ὅταν θερίζητε τὸν θερισμὸν τῆς γῆς ὑμῶν, οὐ συντελέσετε τὸ λοιπὸν τοῦ θερισμοῦ τοῦ ἀγροῦ σου ἐν τῷ θερίζειν σε καὶ τὰ ἀποπίπτοντα τοῦ θερισμοῦ σου οὐ συλλέξεις, τῷ πτωχῷ καὶ τῷ προσηλύτῳ ὑπολείψεις αὐτά· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.

²³Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·

²⁴λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, λέγων· τοῦ μηνὸς τοῦ ἑβδόμου μιᾷ τοῦ μηνὸς ἔσται ὑμῖν ἀνάπαυσις, μνημόσυνον σαλπίγγων, κλητὴ ἁγία ἔσται ὑμῖν·

²⁵πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε, καὶ προσάξετε ὁλοκαύτωμα Κυρίῳ.

²⁶Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·

²⁷καὶ τῇ δεκάτῃ τοῦ μηνὸς τοῦ ἑβδόμου τούτου ἡμέρα ἐξιλασμοῦ, κλητὴ ἁγία ἔσται ὑμῖν, καὶ ταπεινώσετε τάς ψυχὰς ὑμῶν, καὶ προσάξετε ὁλοκαύτωμα τῷ Κυρίῳ.

²⁸πᾶν ἔργον οὐ ποιήσετε ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ· ἔστι γὰρ ἡμέρα ἐξιλασμοῦ αὕτη ὑμῖν, ἐξιλάσασθαι περὶ ὑμῶν ἔναντι Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν.

²⁹πᾶσα ψυχή, ἥτις μὴ ταπεινωθήσεται ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ, ἐξολοθρευθήσεται ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς.

³⁰καὶ πᾶσα ψυχή, ἥτις ποιήσει ἔργον ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ, ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς.

³¹πᾶν ἔργον οὐ ποιήσετε· νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν ἐν πάσαις κατοικίαις ὑμῶν.

³²σάββατα σαββάτων ἔσται ὑμῖν, καὶ ταπεινώσετε τὰς ψυχὰς ὑμῶν· ἀπὸ ἐνάτης τοῦ μηνός, ἀπὸ ἑσπέρας ἕως ἑσπέρας σαββατιεῖτε τὰ σάββατα ὑμῶν.

³³Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·

³⁴λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, λέγων· τῇ πεντεκαιδεκάτῃ τοῦ μηνὸς τοῦ ἑβδόμου τούτου ἑορτὴ σκηνῶν ἑπτὰ ἡμέρας τῷ Κυρίῳ.

³⁵καὶ ἡ ἡμέρα ἡ πρώτη ἡ κλητὴ ἁγία· πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε.

³⁶ἑπτὰ ἡμέρας προσάξετε ὁλοκαυτώματα τῷ Κυρίῳ, καὶ ἡ ἡμέρα ἡ ὀγδόη κλητὴ ἁγία ἔσται ὑμῖν, καὶ προσάξετε ὁλοκαυτώματα Κυρίῳ· ἐξόδιόν ἐστι, πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε.

³⁷Αὗται ἑορταὶ Κυρίῳ, ἃς καλέσετε κλητὰς ἁγίας, ὥστε προσενέγκαι καρπώματα τῷ Κυρίῳ, ὁλοκαυτώματα καὶ θυσίας αὐτῶν καὶ σπονδὰς αὐτῶν τὸ καθ᾿ ἡμέραν εἰς ἡμέραν·

³⁸πλὴν τῶν σαββάτων Κυρίου καὶ πλὴν τῶν δομάτων ὑμῶν καὶ πλὴν πασῶν τῶν εὐχῶν ὑμῶν καὶ πλὴν τῶν ἑκουσίων ὑμῶν, ἃ ἂν δῶτε τῷ Κυρίῳ.

³⁹Καὶ ἐν τῇ πεντεκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνὸς τοῦ ἑβδόμου τούτου, ὅταν συντελέσητε τὰ γενήματα τῆς γῆς, ἑορτάσετε τῷ Κυρίῳ ἑπτὰ ἡμέρας· τῇ ἡμέρᾳ τῇ πρώτῃ ἀνάπαυσις καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ ἀνάπαυσις.

⁴⁰καὶ λήψεσθε τῇ ἡμέρᾳ τῇ πρώτῃ καρπὸν ξύλου ὡραῖον καὶ κάλλυνθρα φοινίκων, καὶ κλάδους ξύλου δασεῖς καὶ ἰτέας καὶ ἄγνου κλάδους ἐκ χειμάρρου, εὐφρανθῆναι ἔναντι Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν ἑπτὰ ἡμέρας τοῦ ἐνιαυτοῦ·

⁴¹νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν, ἐν τῷ μηνὶ τῷ ἑβδόμῳ ἑορτάσετε αὐτήν.

⁴²ἐν σκηναῖς κατοικήσετε ἑπτὰ ἡμέρας· πᾶς ὁ αὐτόχθων ἐν ᾿Ισραὴλ κατοικήσει ἐν σκηναῖς,

⁴³ὅπως ἴδωσιν αἱ γενεαὶ ὑμῶν, ὅτι ἐν σκηναῖς κατῴκισα τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραήλ, ἐν τῷ ἐξαγαγεῖν με αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.

⁴⁴Καὶ ἐλάλησε Μωυσῆς τὰς ἑορτὰς Κυρίου τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ.

¹And the Lord spoke to Moses, saying,

²Speak to the children of Israel, and thou shalt say unto them, The feasts of the Lord which ye shall call holy assemblies, these are my feasts.

³Six days shalt thou do works, but on the seventh day is the sabbath; a rest, a holy convocation to the Lord: thou shalt not do any work, it is a sabbath to the Lord in all your dwellings.

⁴These [are] the feasts to the Lord, holy convocations, which ye shall call in their seasons.

⁵In the first month, on the fourteenth day of the month, between the evening times is the Lord’s passover.

⁶And on the fifteenth day of this month is the feast of unleavened bread to the Lord; seven days shall ye eat unleavened bread.

⁷And the first day shall be a holy convocation to you: ye shall do no servile work.

⁸And ye shall offer whole-burnt-offerings to the Lord seven days; and the seventh day shall be a holy convocation to you: ye shall do no servile work.

⁹And the Lord spoke to Moses, saying,

¹⁰Speak to the children of Israel, and thou shalt say to them, When ye shall enter into the land which I give you, and reap the harvest of it, then shall ye bring a sheaf, the first-fruits of your harvest, to the priest;

¹¹and he shall lift up the sheaf before the Lord, to be accepted for you. On the morrow of the first day the priest shall lift it up.

¹²And ye shall offer on the day on which ye bring the sheaf, a lamb without blemish of a year old for a whole-burnt-offering to the Lord.

¹³And its meat-offering two tenth portions of fine flour mingled with oil: it is a sacrifice to the Lord, a smell of sweet savour to the Lord, and its drink-offering the fourth part of a hin of wine.

¹⁴And ye shall not eat bread, or the new parched corn, until this same day, until ye offer the sacrifices to your God: [it is] a perpetual statute throughout your generations in all your dwellings.

¹⁵And ye shall number to yourselves from the day after the sabbath, from the day on which ye shall offer the sheaf of the heave-offering, seven full weeks:

¹⁶until the morrow after the last week ye shall number fifty days, and shall bring a new meat-offering to the Lord.

¹⁷Ye shall bring from your dwelling loaves, as a heave-offering, two loaves: they shall be of two tenth portions of fine flour, they shall be baked with leaven of the first-fruits to the Lord.

¹⁸And ye shall bring with the loaves seven unblemished lambs of a year old, and one calf of the herd, and two rams without blemish, and they shall be a whole-burnt-offering to the Lord: and their meat-offerings and their drink-offerings [shall be] a sacrifice, a smell of sweet savour to the Lord.

¹⁹And they shall sacrifice one kid of the goats for a sin-offering, and two lambs of a year old for a peace-offering, with the loaves of the first-fruits.

²⁰And the priest shall place them with the loaves of the first-fruits an offering before the Lord with the two lambs, they shall be holy to the Lord they shall belong to the priest that brings them.

²¹And ye shall call this day a convocation: it shall be holy to you; ye shall do no servile work on it: it is a perpetual ordinance throughout your generations in all your habitations.

²²And when ye shall reap the harvest of your land, ye shall not fully reap the remainder of the harvest of your field when thou reapest, and thou shalt not gather that which falls from thy reaping; thou shalt leave it for the poor and the stranger: I [am] the Lord your God.

²³And the Lord spoke to Moses, saying,

²⁴Speak to the children of Israel, saying, In the seventh month, on the first day of the month, ye shall have a rest, a memorial of trumpets: it shall be to you a holy convocation.

²⁵Ye shall do no servile work, and ye shall offer a whole-burnt-offering to the Lord.

²⁶And the Lord spoke to Moses, saying,

²⁷Also on the tenth day of this seventh month is a day of atonement: it shall be a holy convocation to you; and ye shall humble your souls, and offer a whole-burnt-offering to the Lord.

²⁸Ye shall do no work on this self-same day: for this is a day of atonement for you, to make atonement for you before the Lord your God.

²⁹Every soul that shall not be humbled in that day, shall be cut off from among its people.

³⁰And every soul which shall do work on that day, that soul shall be destroyed from among its people.

³¹Ye shall do no manner of work: it is a perpetual statute throughout your generations in all your habitations.

³²It shall be a holy sabbath to you; and ye shall humble your souls, from the ninth day of the month: from evening to evening ye shall keep your sabbaths.

³³And the Lord spoke to Moses, saying,

³⁴Speak to the children of Israel, saying, On the fifteenth day of this seventh month, there shall be a feast of tabernacles seven days to the Lord.

³⁵And on the first day shall be a holy convocation; ye shall do no servile work.

³⁶Seven days shall ye offer whole-burnt-offerings to the Lord, and the eighth-day shall be a holy convocation to you; and ye shall offer whole-burnt-offerings to the Lord: it is a time of release, ye shall do no servile work.

³⁷These [are] the feasts to the Lord, which ye shall call holy convocations, to offer burnt-offerings to the Lord, whole-burnt-offerings and their meat-offerings, and their drink-offerings, that for each day on its day:

³⁸besides the sabbaths of the Lord, and besides your gifts, and besides all your vows, and besides your free-will-offerings, which ye shall give to the Lord.

³⁹And on the fifteenth day of this seventh month, when ye shall have completely gathered in the fruits of the earth, ye shall keep a feast to the Lord seven days; on the first day there shall be a rest, and on the eighth day a rest.

⁴⁰And on the first day ye shall take goodly fruit of trees, and branches of palm trees, and thick boughs of trees, and willows, and branches of osiers from the brook, to rejoice before the Lord your God seven days in the year.

⁴¹[It is] a perpetual statute for your generations: in the seventh month ye shall keep it.

⁴²Seven days ye shall dwell in tabernacles: every native in Israel shall dwell in tents,

⁴³that your posterity may see, that I made the children of Israel to dwell in tents, when I brought them out of the land of Egypt: I [am] the Lord your God.

⁴⁴And Moses recounted the feasts of the Lord to the children of Israel.