Yudit 2

¹Asurluların kralı Nabukadnezar’ın krallığının on sekizinci yılında, birinci ayın yirmi ikinci gününde, kralın sarayında, daha önce beyan ettiği üzere tüm yeryüzünden öç alınacağına dair mutlak bir buyruk çıktı.

²Kral, tüm hizmetkarlarını ve tüm ileri gelenlerini yanına çağırarak onlarla kendi gizli tasarısını paylaştı ve bizzat kendi ağzından çıkan sözle yeryüzünün tamamen cezalandırılıp yıkıma uğratılmasına karar verdi.

³Onlar da kralın ağzından çıkan buyruğa uymayan her beşeri canı tamamen yok etmeye hükmettiler.

⁴Tasarısını tamamladığında, Asur kralı Nabukadnezar, ordusunun başkomutanı ve kendisinden sonra gelen ikinci kişi olan Holofernes’i çağırıp ona şöyle dedi:

⁵"Tüm yeryüzünün efendisi olan yüce kral şöyle buyuruyor: İşte, huzurumdan çıkıp gideceksin ve yanına kendi güçlerine güvenen yiğitlerden yüz yirmi bin yaya asker ve binicileriyle birlikte on iki bin atlıdan oluşan büyük bir kalabalık alacaksın.

⁶Batıdaki tüm topraklara karşı sefere çıkacaksın, çünkü onlar ağzımdan çıkan söze itaatsizlik ettiler.

⁷Onlara teslimiyet simgesi olarak toprak ve su hazırlamalarını bildireceksin; çünkü onlara karşı büyük bir öfkeyle çıkacağım, ordumun ayaklarıyla yeryüzünün tüm yüzünü kaplayacağım ve onları askerlerime yağma ettireceğim.

⁸Onların öldürülenleri vadileri ve dereleri dolduracak, cesetleriyle dolup taşan nehirler sel gibi akacaktır.

⁹Onları tutsak edip yeryüzünün en uç sınırlarına kadar sürgün edeceğim.

¹⁰Sen ise gidip benim için onların tüm sınırlarını önceden ele geçireceksin; sana teslim olacaklar, sen de onları cezalandırılacakları hesap gününe kadar benim için muhafaza edeceksin.

¹¹İtaatsizlik edenlere ise gözün acımasın; yetki alanındaki tüm topraklarda onları katliama ve yağmaya teslim et.

¹²Çünkü varlığım ve krallığımın gücü hakkı için ant içerim ki, söylediğim her şeyi kendi elimle bizzat yerine getireceğim.

¹³Sen de efendinin sözlerinden hiçbirini çiğneme, sana buyurduğum her şeyi eksiksiz yerine getir ve bunları yapmakta gecikme."

¹⁴Böylece Holofernes efendisinin huzurundan çıktı ve Asur ordusunun tüm önderlerini, komutanlarını ve subaylarını çağırdı.

¹⁵Efendisinin kendisine buyurduğu gibi, savaş düzeni için seçkin adamlardan yüz yirmi bin yaya asker ve on iki bin okçu süvari saydı.

¹⁶Onları, büyük bir savaş ordusunun düzene sokulduğu şekilde konuşlandırdı.

¹⁷Yüklerini taşımak için son derece büyük miktarda deve, eşek ve katır; erzak ihtiyaçları için de sayılamayacak kadar çok koyun, sığır ve keçi aldı.

¹⁸Her asker için bol miktarda azık ve kralın sarayından çok büyük miktarda altın ve gümüş aldı.

¹⁹Kendisi ve tüm ordusu, kral Nabukadnezar’ın önünden gitmek, savaş arabaları, atlıları ve seçkin yaya askerleriyle batıdaki tüm yeryüzünü kaplamak üzere yola çıktı.

²⁰Çeşitli ülkelerden gelen büyük bir karışık kalabalık da çekirgeler gibi, yeryüzünün kumu gibi onlarla birlikte gitti; çokluklarından ötürü sayıları belirsizdi.

²¹Ninova’dan ayrılıp üç günlük yol aldıktan sonra Bektilet ovasının önüne ulaştılar ve Bektilet’ten yukarıya, Yukarı Kilikya’nın kuzeyindeki dağın yakınına ordugah kurdular.

²²Holofernes yaya askerlerini, atlılarını ve savaş arabalarını, yani tüm ordusunu yanına alarak oradan dağlık bölgeye doğru ilerledi.

²³Put ve Lud topraklarını yarıp geçti; çölün önünde, Şelyon’un güneyinde yaşayan tüm Rassis oğullarını ve İsmailoğullarını yağmaladı.

²⁴Fırat’ı geçip Mezopotamya’yı boydan boya katetti; Abrona deresinin kıyısındaki tüm yüksek kentleri denize ulaşıncaya dek yerle bir etti.

²⁵Kilikya sınırlarını ele geçirdi, kendisine karşı koyan herkesi kılıçtan geçirdi ve güneyde, Arabistan’ın karşısındaki Yafet sınırlarına kadar ulaştı.

²⁶Midyan oğullarının hepsini kuşattı, çadırlarını ateşe verdi ve ağıllarını yağmaladı.

²⁷Buğday biçim zamanında Şam ovasına indi, tüm tarlalarını ateşe verdi, davarlarını ve sığır sürülerini yok etti, kentlerini yağmaladı, çocuklarını darmadağın edip savurdu ve tüm gençlerini kılıçtan geçirdi.

²⁸Bu yüzden kıyı şeridinde yaşayanların, Sayda ve Sur’dakilerin, Sur ve Okina’da oturanların, Yemnaan’da yaşayanların üzerine büyük bir korku ve dehşet çöktü; Aşdot ve Aşkelon halkı da ondan çok korktu.

¹ΚΑΙ ἐν τῷ ἔτει τῷ ὀκτωκαιδεκάτῳ, δευτέρᾳ καὶ εἰκάδι τοῦ πρώτου μηνός, ἐγένετο λόγος ἐν οἴκῳ Ναβουχοδονόσορ βασιλέως ᾿Ασσυρίων ἐκδικῆσαι πᾶσαν τὴν γῆν καθὼς ἐλάλησε.

²καὶ συνεκάλεσε πάντας τοὺς θεράποντας αὐτοῦ καὶ πάντας τοὺς μεγιστᾶνας αὐτοῦ καὶ ἔθετο μετ᾿ αὐτῶν τὸ μυστήριον τῆς βουλῆς αὐτοῦ καὶ συνετέλεσε πᾶσαν τὴν κακίαν τῆς γῆς ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ.

³καὶ αὐτοὶ ἔκριναν ὀλοθρεῦσαι πᾶσαν σάρκα, οἳ οὐκ ἠκολούθησαν τῷ λόγῳ τοῦ στόματος αὐτοῦ.

⁴καὶ ἐγένετο ὡς συνετέλεσε τὴν βουλὴν αὐτοῦ, ἐκάλεσε Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων τὸν ᾿Ολοφέρνην ἀρχιστράτηγον τῆς δυνάμεως αὐτοῦ, δεύτερον ὄντα μετ᾿ αὐτόν, καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν·

⁵τάδε λέγει ὁ βασιλεὺς ὁ μέγας, ὁ κύριος πάσης τῆς γῆς· ἰδοὺ σὺ ἐξελεύσῃ ἐκ τοῦ προσώπου μου καὶ λήψῃ μετὰ σεαυτοῦ ἄνδρας πεποιθότας ἐν ἰσχύϊ αὐτῶν, πεζῶν εἰς χιλιάδας ἑκατὸν εἴκοσι καὶ πλῆθος ἵππων σὺν ἀναβάταις μυριάδων δεκαδύο,

⁶καὶ ἐξελεύσῃ εἰς συνάντησιν πάσῃ τῇ γῇ ἐπὶ δυσμάς, ὅτι ἠπείθησαν τῷ ῥήματι τοῦ στόματός μου.

⁷καὶ ἀπαγγελεῖς αὐτοῖς ἑτοιμάζειν γῆν καὶ ὕδωρ. ὅτι ἐξελεύσομαι ἐν θυμῷ μου ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ καλύψω πᾶν τὸ πρόσωπον τῆς γῆς ἐν τοῖς ποσὶ τῆς δυνάμεώς μου καὶ δώσω αὐτοὺς εἰς διαρπαγὴν αὐτοῖς·

⁸καὶ οἱ τραυματίαι αὐτῶν πληρώσουσι τὰς φάραγγας καὶ τοὺς χειμάρρους αὐτῶν, καὶ ποταμὸς ἐπικλύζων τοῖς νεκροῖς αὐτῶν πληρωθήσεται·

⁹καὶ ἄξω τὴν αἰχμαλωσίαν αὐτῶν ἐπὶ τὰ ἄκρα πάσης τῆς γῆς.

¹⁰σὺ δὲ ἐξελθὼν προκαταλήψῃ μοι πᾶν ὅριον αὐτῶν, καὶ ἐκδώσουσί σοι ἑαυτούς, καὶ διατηρήσεις ἐμοὶ αὐτοὺς εἰς ἡμέραν ἐλεγμοῦ αὐτῶν·

¹¹ἐπὶ δὲ τοὺς ἀπειθοῦντας οὐ φείσεται ὁ ὀφθαλμός σου τοῦ δοῦναι αὐτοὺς εἰς φόνον καὶ ἁρπαγὴν ἐν πάσῃ τῇ γῇ σου.

¹²ὅτι ζῶν ἐγὼ καὶ τὸ κράτος τῆς βασιλείας μου, λελάληκα καὶ ποιήσω ταῦτα ἐν χειρί μου.

¹³καὶ σὺ δὲ οὐ παραβήσῃ ἕν τι τῶν ρημάτων τοῦ κυρίου σου, ἀλλ᾿ ἐπιτελῶν ἐπιτελέσεις καθότι προστέταχά σοι, καὶ οὐ μακρυνεῖς τοῦ ποιῆσαι αὐτά.

¹⁴καὶ ἐξῆλθεν ᾿Ολοφέρνης ἀπὸ προσώπου τοῦ κυρίου αὐτοῦ καὶ ἐκάλεσε πάντας τοὺς δυνάστας καὶ τοὺς στρατηγοὺς καὶ ἐπιστάτας τῆς δυνάμεως ᾿Ασσοὺρ

¹⁵καὶ ἠρίθμησεν ἐκλεκτοὺς ἄνδρας εἰς παράταξιν, καθότι ἐκέλευσεν αὐτῷ ὁ κύριος αὐτοῦ εἰς μυριάδας δεκαδύο καὶ ἱππεῖς τοξότας μυρίους δισχιλίους,

¹⁶καὶ διέταξεν αὐτοὺς ὃν τρόπον πολέμου πλῆθος συντάσσεται.

¹⁷καὶ ἔλαβε καμήλους καὶ ὄνους καὶ ἡμιόνους εἰς τὴν ἀπαρτίαν αὐτῶν, πλῆθος πολὺ σφόδρα, καὶ πρόβατα καὶ βόας καὶ αἶγας εἰς τὴν παρασκευὴν αὐτῶν, ὧν οὐκ ἦν ἀριθμός,

¹⁸καὶ ἐπισιτισμὸν παντὶ ἀνδρὶ εἰς πλῆθος καὶ χρυσίον καὶ ἀργύριον ἐξ οἴκου βασιλέως πολὺ σφόδρα.

¹⁹καὶ ἐξῆλθεν αὐτὸς καὶ πᾶσα ἡ δύναμις αὐτοῦ εἰς πορείαν τοῦ προελθεῖν βασιλέως Ναβουχοδονόσορ καὶ καλύψαι πᾶν τὸ πρόσωπον τῆς γῆς πρὸς δυσμαῖς ἐν ἅρμασι καὶ ἱππεῦσι καὶ πεζοῖς ἐπιλέκτοις αὐτῶν.

²⁰καὶ πολὺς ὁ ἐπίμικτος ὡς ἀκρὶς συνεξῆλθον αὐτοῖς καὶ ὡς ἡ ἄμμος τῆς γῆς· οὐ γὰρ ἦν ἀριθμὸς ἀπὸ πλήθους αὐτῶν.

²¹καὶ ἀπῆλθον ἐκ Νινευῆ ὁδὸν τριῶν ἡμερῶν ἐπὶ πρόσωπον τοῦ πεδίου Βεκτιλὲθ καὶ ἐστρατοπέδευσαν ἀπὸ Βεκτιλὲθ πλησίον τοῦ ὄρους τοῦ ἐπ᾿ ἀριστερᾷ τῆς ἄνω Κιλικίας.

²²καὶ ἔλαβε πᾶσαν τὴν δύναμιν αὐτοῦ, τοὺς πεζοὺς καὶ τοὺς ἱππεῖς καὶ τὰ ἅρματα αὐτοῦ, καὶ ἀπῆλθεν ἐκεῖθεν εἰς τὴν ὀρεινήν.

²³καὶ διέκοψε τὸ Φοὺδ καὶ Λοὺδ καὶ ἐπρονόμευσαν πάντας υἱοὺς Ῥασσὶς καὶ υἱοὺς ᾿Ισμαὴλ τοὺς κατὰ πρόσωπον τῆς ἐρήμου πρὸς νότον τῆς Χελεών.

²⁴καὶ παρῆλθε τὸν Εὐφράτην καὶ διῆλθε τὴν Μεσοποταμίαν καὶ διέσκαψε πάσας τὰς πόλεις τὰς ὑψηλὰς τὰς ἐπὶ τοῦ χειμάρρου ᾿Αβρωνᾶ ἕως τοῦ ἐλθεῖν ἐπὶ θάλασσαν.

²⁵καὶ κατελάβετο τὰ ὅρια τῆς Κιλικίας καὶ κατέκοψε πάντας τοὺς ἀντιστάντας αὐτῷ καὶ ἦλθεν ἕως ὁρίων ᾿Ιάφεθ τὰ πρὸς νότον κατὰ πρόσωπον τῆς ᾿Αραβίας.

²⁶καὶ ἐκύκλωσε πάντας τοὺς υἱοὺς Μαδιὰμ καὶ ἐνέπρησε τὰ σκηνώματα αὐτῶν καὶ ἐπρονόμευσε τὰς μάνδρας αὐτῶν.

²⁷καὶ κατέβη εἰς πεδίον Δαμασκοῦ ἐν ἡμέραις θερισμοῦ πυρῶν καὶ ἐνέπρησε πάντας τοὺς ἀγροὺς αὐτῶν καὶ τὰ ποίμνια καὶ τὰ βουκόλια ἔδωκεν εἰς ἀφανισμὸν καὶ τὰς πόλεις αὐτῶν ἐσκύλευσε καὶ τὰ παιδία αὐτῶν ἐξελίκμησε καὶ ἐπάταξε πάντας τοὺς νεανίσκους αὐτῶν ἐν στόματι ρομφαίας.

²⁸καὶ ἐπέπεσεν ὁ φόβος καὶ ὁ τρόμος αὐτοῦ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας τὴν παραλίαν, τοὺς ὄντας ἐν Σιδῶνι καὶ Τύρῳ καὶ τοὺς κατοικοῦντας Σοὺρ καὶ ᾿Οκινά, καὶ πάντας τοὺς κατοικοῦντας ῾Ιεμναάν, καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐν ᾿Αζώτῳ καὶ ᾿Ασκάλωνι ἐφοβήθησαν αὐτὸν σφόδρα.

¹And in the eighteenth year, the two and twentieth day of the first month, there was talk in the house of Nabuchodonosor king of the Assyrians that he should, as he said, avenge himself on all the earth.

²So he called unto him all his officers, and all his nobles, and communicated with them his secret counsel, and concluded the afflicting of the whole earth out of his own mouth.

³Then they decreed to destroy all flesh, that did not obey the commandment of his mouth.

⁴And when he had ended his counsel, Nabuchodonosor king of the Assyrians called Holofernes the chief captain of his army, which was next unto him, and said unto him.

⁵Thus saith the great king, the lord of the whole earth, Behold, thou shalt go forth from my presence, and take with thee men that trust in their own strength, of footmen an hundred and twenty thousand; and the number of horses with their riders twelve thousand.

⁶And thou shalt go against all the west country, because they disobeyed my commandment.

⁷And thou shalt declare unto that they prepare for me earth and water: for I will go forth in my wrath against them and will cover the whole face of the earth with the feet of mine army, and I will give them for a spoil unto them:

⁸So that their slain shall fill their valleys and brooks and the river shall be filled with their dead, till it overflow:

⁹And I will lead them captives to the utmost parts of all the earth.

¹⁰Thou therefore shalt go forth. and take beforehand for me all their coasts: and if they will yield themselves unto thee, thou shalt reserve them for me till the day of their punishment.

¹¹But concerning them that rebel, let not thine eye spare them; but put them to the slaughter, and spoil them wheresoever thou goest.

¹²For as I live, and by the power of my kingdom, whatsoever I have spoken, that will I do by mine hand.

¹³And take thou heed that thou transgress none of the commandments of thy lord, but accomplish them fully, as I have commanded thee, and defer not to do them.

¹⁴Then Holofernes went forth from the presence of his lord, and called all the governors and captains, and the officers of the army of Assur;

¹⁵And he mustered the chosen men for the battle, as his lord had commanded him, unto an hundred and twenty thousand, and twelve thousand archers on horseback;

¹⁶And he ranged them, as a great army is ordered for the war.

¹⁷And he took camels and asses for their carriages, a very great number; and sheep and oxen and goats without number for their provision:

¹⁸And plenty of victual for every man of the army, and very much gold and silver out of the king’s house.

¹⁹Then he went forth and all his power to go before king Nabuchodonosor in the voyage, and to cover all the face of the earth westward with their chariots, and horsemen, and their chosen footmen.

²⁰A great number also sundry countries came with them like locusts, and like the sand of the earth: for the multitude was without number.

²¹And they went forth of Nineve three days’ journey toward the plain of Bectileth, and pitched from Bectileth near the mountain which is at the left hand of the upper Cilicia.

²²Then he took all his army, his footmen, and horsemen and chariots, and went from thence into the hill country;

²³And destroyed Phud and Lud, and spoiled all the children of Rasses, and the children of Israel, which were toward the wilderness at the south of the land of the Chellians.

²⁴Then he went over Euphrates, and went through Mesopotamia, and destroyed all the high cities that were upon the river Arbonai, till ye come to the sea.

²⁵And he took the borders of Cilicia, and killed all that resisted him, and came to the borders of Japheth, which were toward the south, over against Arabia.

²⁶He compassed also all the children of Madian, and burned up their tabernacles, and spoiled their sheepcotes.

²⁷Then he went down into the plain of Damascus in the time of wheat harvest, and burnt up all their fields, and destroyed their flocks and herds, also he spoiled their cities, and utterly wasted their countries, and smote all their young men with the edge of the sword.

²⁸Therefore the fear and dread of him fell upon all the inhabitants of the sea coasts, which were in Sidon and Tyrus, and them that dwelt in Sur and Ocina, and all that dwelt in Jemnaan; and they that dwelt in Azotus and Ascalon feared him greatly.