Çölde Sayım 32

¹Ruben oğulları ile Gad oğullarının çok fazla, sürülerce hayvanı vardı. Yazer ve Gilead topraklarını gördüler; burası tam hayvanlara uygun bir yerdi.

²Ruben oğulları ile Gad oğulları gelip Musa'ya, Kâhin Eleazar'a ve topluluğun önderlerine şöyle dediler:

³"Atarot, Divon, Yazer, Nimra, Heşbon, Elale, Sevama, Nebo ve Beyan,

⁴RAB'bin İsrail topluluğunun önünde teslim ettiği bu topraklar hayvancılığa elverişlidir; kullarının da çok sayıda hayvanı vardır."

⁵Sonra eklediler: "Eğer gözünde lütuf bulduysak, bu topraklar mülk olarak kullarına verilsin; bizi Şeria Irmağı'nın öbür yakasına geçirme."

⁶Musa, Gad oğulları ile Ruben oğullarına, "Kardeşleriniz savaşa giderken siz burada mı oturacaksınız?" dedi.

⁷"RAB'bin kendilerine verdiği topraklara geçmesinler diye neden İsrail oğullarının zihinlerini saptırıyorsunuz?

⁸Kadeş-Barnea'dan ülkeyi gözetlemeleri için gönderdiğimde babalarınız da aynısını yapmadı mı?

⁹Salkım Vadisi'ne kadar gidip ülkeyi gördüler, sonra da RAB'bin kendilerine verdiği topraklara girmesinler diye İsrail oğullarının yüreğini kendinden soğuttular.

¹⁰O gün RAB'bin öfkesi alevlendi ve ant içerek şöyle dedi:

¹¹'Mısır'dan çıkan yirmi ve daha yukarı yaştaki, iyiyi ve kötüyü bilen bu adamlar, İbrahim'e, İshak'a ve Yakup'a ant içerek söz verdiğim toprakları asla göremeyecekler. Çünkü beni bütünüyle izlemediler.

¹²Ancak ayrılmış olan Yefunne oğlu Kaleb ile Nun oğlu Yeşu hariç; çünkü onlar RAB'bi bütünüyle izlediler.'

¹³RAB'bin İsrail'e karşı öfkesi alevlendi ve RAB'bin gözünde kötülük yapan o kuşağın tamamı yok olana dek onları kırk yıl boyunca çölde sendeletip dolaştırdı.

¹⁴İşte, RAB'bin İsrail'e karşı kızgın öfkesini daha da artırmak için günahkar adamların döküntüsü olarak babalarınızın yerine geçtiniz.

¹⁵Eğer O'ndan yüz çevirirseniz, O da halkı çölde bırakmaya devam edecek ve siz de bütün bu topluluğa karşı günah işlemiş olacaksınız."

¹⁶Bunun üzerine Musa'ya yaklaşıp şöyle dediler: "Burada hayvanlarımız için ağıllar, ev halkımız için kentler inşa edeceğiz.

¹⁷Kendimiz ise silahlanıp İsrail oğullarını kendi yurtlarına götürene dek onların önünde öncü koruma gücü olarak yürüyeceğiz. Bu arada ev halkımız, ülkenin yerlileri yüzünden surlu kentlerde yaşayacaklar.

¹⁸İsrail oğullarının her biri kendi mirasını alana dek evlerimize asla dönmeyeceğiz.

¹⁹Şeria Irmağı'nın öbür yakasında ve daha ötesinde onlarla birlikte miras almayacağız; çünkü bizim mirasımız Şeria Irmağı'nın doğu yakasında bize düşmüştür."

²⁰Musa onlara şöyle karşılık verdi: "Eğer bu sözü tutar, RAB'bin önünde savaş için silahlanırsanız,

²¹ve içinizden her bir silahlı kişi, RAB düşmanlarını kendi önünden kovup yok edene dek Şeria Irmağı'nı O'nun önünde geçerse,

²²ülke RAB'bin önünde boyun eğdirildikten sonra dönebilirsiniz. O zaman RAB'be ve İsrail'e karşı suçsuz olursunuz; bu topraklar da RAB'bin önünde sizin mülkünüz olur.

²³Ama böyle yapmazsanız, RAB'be karşı günah işlemiş olursunuz ve bilin ki kötülükler sizi bulduğunda günahınızı anlayacaksınız.

²⁴Ev halkınız için kentler, sürüleriniz için ağıllar inşa edin ve ağzınızdan çıkan sözü yerine getirin."

²⁵Ruben oğulları ile Gad oğulları Musa'ya şöyle dediler: "Kulların, efendimizin buyurduğu gibi yapacaktır.

²⁶Ev halkımız, eşlerimiz, bütün sürülerimiz ve hayvanlarımız Gilead kentlerinde kalacak.

²⁷Ancak kulların olan bizler, efendimizin dediği gibi, RAB'bin önünde savaşmak üzere silahlanmış ve savaş düzeninde konuşlanmış olarak karşıya geçeceğiz."

²⁸Bunun üzerine Musa onlar hakkında Kâhin Eleazar'a, Nun oğlu Yeşu'ya ve İsrail oymaklarının aile başlarına buyruk verdi.

²⁹Musa onlara şöyle dedi: "Eğer Gad oğulları ile Ruben oğulları, RAB'bin önünde savaşmak üzere silahlanmış her bir kişiyle birlikte sizinle Şeria Irmağı'nı geçerse ve ülke önünüzde boyun eğerse, Gilead topraklarını onlara mülk olarak verin.

³⁰Ama silahlanmış olarak sizinle birlikte karşıya geçmezlerse, o zaman onların ev halkını, kadınlarını ve hayvanlarını sizden önce Kenan ülkesine geçireceksiniz ve Kenan ülkesinde sizinle birlikte miras sahibi olacaklar."

³¹Ruben oğulları ile Gad oğulları şu karşılığı verdiler: "RAB kullarına ne buyurduysa öyle yapacağız.

³²RAB'bin önünde silahlanmış olarak Kenan ülkesine geçeceğiz; Şeria Irmağı'nın öbür yakasındaki topraklar ise bizim mirasımız olarak kalacak."

³³Böylece Musa; Gad oğullarına, Ruben oğullarına ve Yusuf oğlu Manasse oymağının yarısına, Amorluların kralı Sihon'un krallığı ile Başan kralı Og'un krallığını, ülkeyi ve sınırları içindeki kentleri, çevre topraklardaki kentlerle birlikte verdi.

³⁴Gad oğulları Divon'u, Atarot'u, Aroer'i inşa ettiler,

³⁵Şofar'ı, Yazer'i inşa edip yükselttiler;

³⁶ayrıca surlu kentler olarak Nimram'ı, Beytharan'ı ve koyun ağıllarını kurdular.

³⁷Ruben oğulları Heşbon'u, Elale'yi, Kiryatam'ı inşa ettiler,

³⁸surlarla çevrili Belmeon'u, Sebama'yı inşa ettiler; inşa ettikleri kentlere kendi verdikleri adları koydular.

³⁹Manasse oğlu Makir'in oğlu Gilead'a gidip orayı ele geçirdi ve orada yaşayan Amorluları yok etti.

⁴⁰Musa da Gilead'ı Manasse oğlu Makir'e verdi ve o oraya yerleşti.

⁴¹Manasse oğlu Yair gidip oradaki köyleri ele geçirdi ve onlara "Yair'in Köyleri" adını verdi.

⁴²Nobah da gidip Kenat'ı ve ona bağlı köyleri ele geçirdi ve oraya kendi adından esinlenerek Nobah adını verdi.

¹ΚΑΙ κτήνη πλῆθος ἦν τοῖς υἱοῖς Ῥουβὴν καὶ τοῖς υἱοῖς Γάδ, πλῆθος σφόδρα· καὶ εἶδον τὴν χώραν ᾿Ιαζὴρ καὶ τὴν χώραν Γαλαάδ, καὶ ἦν ὁ τόπος τόπος κτήνεσι.

²καὶ προσελθόντες οἱ υἱοὶ Ῥουβὴν καὶ οἱ υἱοὶ Γὰδ εἶπαν πρὸς Μωυσῆν καὶ πρὸς ᾿Ελεάζαρ τὸν ἱερέα καὶ πρὸς τοὺς ἄρχοντας τῆς συναγωγῆς λέγοντες·

³᾿Αταρὼθ καὶ Δαιβὼν καὶ ᾿Ιαζὴρ καὶ Ναμρὰ καὶ ᾿Εσεβών, καὶ ᾿Ελεαλὴ καὶ Σεβαμὰ καὶ Ναβαὺ καὶ Βαιάν,

⁴τὴν γῆν ἣν παραδέδωκε Κύριος ἐνώπιον τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, γῆ κτηνοτρόφος ἐστί, καὶ τοῖς παισί σου κτήνη ὑπάρχει.

⁵καὶ ἔλεγον· εἰ εὕρομεν χάριν ἐνώπιόν σου, δοθήτω ἡ γῆ αὕτη τοῖς οἰκέταις σου ἐν κατασχέσει, καὶ μὴ διαβιβάσῃς ἡμᾶς τὸν ᾿Ιορδάνην.

⁶καὶ εἶπε Μωυσῆς τοῖς υἱοῖς Γὰδ καὶ τοῖς υἱοῖς Ῥουβήν· οἱ ἀδελφοὶ ὑμῶν πορεύονται εἰς τὸν πόλεμον, καὶ ὑμεῖς καθήσεσθε αὐτοῦ;

⁷καὶ ἱνατί διαστρέφετε τὰς διανοίας τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ μὴ διαβῆναι εἰς τὴν γῆν, ἣν Κύριος δίδωσιν αὐτοῖς;

⁸οὐχ οὕτως ἐποίησαν οἱ πατέρες ὑμῶν, ὅτε ἀπέστειλα αὐτοὺς ἐκ Κάδης Βαρνὴ κατανοῆσαι τὴν γῆν;

⁹καὶ ἀνέβησαν Φάραγγα βότρυος καὶ κατενόησαν τὴν γῆν καὶ ἀπέστησαν τὴν καρδίαν τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, ὅπως μὴ εἰσέλθωσιν εἰς τὴν γῆν, ἣν ἔδωκε Κύριος αὐτοῖς.

¹⁰καὶ ὠργίσθη θυμῷ Κύριος ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ ὤμοσε λέγων·

¹¹εἰ ὄψονται οἱ ἄνθρωποι οὗτοι οἱ ἀναβάντες ἐξ Αἰγύπτου ἀπὸ εἰκοσαετοῦς καὶ ἐπάνω, οἱ ἐπιστάμενοι τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ κακόν, τὴν γῆν ἣν ὤμοσα τῷ ᾿Αβραὰμ καὶ ᾿Ισαὰκ καὶ ᾿Ιακώβ, οὐ γὰρ συνεπηκολούθησαν ὀπίσω μου,

¹²πλὴν Χάλεβ υἱὸς ᾿Ιεφοννὴ ὁ διακεχωρισμένος καὶ ᾿Ιησοῦς ὁ τοῦ Ναυή, ὅτι συνεπηκολούθησαν ὀπίσω Κυρίου.

¹³καὶ ὠργίσθη θυμῷ Κύριος ἐπὶ τὸν ᾿Ισραὴλ καὶ κατερρόμβευσεν αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ τεσσαράκοντα ἔτη, ἕως ἐξανηλώθη πᾶσα ἡ γενεὰ οἱ ποιοῦντες τὰ πονηρὰ ἔναντι Κυρίου.

¹⁴ἰδοὺ ἀνέστητε ἀντὶ τῶν πατέρων ὑμῶν, σύντριμμα ἀνθρώπων ἁμαρτωλῶν, προσθεῖναι ἔτι ἐπὶ τὸν θυμὸν τῆς ὀργῆς Κυρίου ἐπὶ ᾿Ισραήλ,

¹⁵ὅτι ἀποστραφήσεσθε ἀπ’ αὐτοῦ προσθεῖναι ἔτι καταλιπεῖν αὐτὸν ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ ἀνομήσετε εἰς ὅλην τὴν συναγωγὴν ταύτην.

¹⁶καὶ προσῆλθον αὐτῷ καὶ ἔλεγον· ἐπαύλεις προβάτων οἰκοδομήσομεν ὧδε τοῖς κτήνεσιν ἡμῶν καὶ πόλεις ταῖς ἀποσκευαῖς ἡμῶν,

¹⁷καὶ ἡμεῖς ἐνοπλισάμενοι προφυλακὴν πρότεροι τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, ἕως ἂν ἀγάγωμεν αὐτοὺς εἰς τὸν ἑαυτῶν τόπον· καὶ κατοικήσει ἡ ἀποσκευὴ ἡμῶν ἐν πόλεσι τετειχισμέναις διὰ τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν.

¹⁸οὐ μὴ ἀποστραφῶμεν εἰς τὰς οἰκίας ἡμῶν, ἕως ἂν καταμερισθῶσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ, ἕκαστος εἰς τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ·

¹⁹καὶ οὐκέτι κληρονομήσομεν ἐν αὐτοῖς ἀπὸ τοῦ πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου καὶ ἐπέκεινα, ὅτι ἀπέχομεν τοὺς κλήρους ἡμῶν ἐν τῷ πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου ἐν ἀνατολαῖς.

²⁰καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς Μωυσῆς· ἐὰν ποιήσητε κατὰ τὸ ῥῆμα τοῦτο, ἐὰν ἐξοπλίσησθε ἔναντι Κυρίου εἰς πόλεμον

²¹καὶ παρελεύσεται ὑμῶν πᾶς ὁπλίτης τὸν ᾿Ιορδάνην ἔναντι Κυρίου, ἕως ἂν ἐκτριβῇ ὁ ἐχθρὸς αὐτοῦ ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ

²²καὶ κατακυριευθῇ ἡ γῆ ἔναντι Κυρίου, καὶ μετὰ ταῦτα ἀποστραφήσεσθε, καὶ ἔσεσθε ἀθῷοι ἔναντι Κυρίου καὶ ἀπὸ ᾿Ισραήλ, καὶ ἔσται ἡ γῆ αὕτη ὑμῖν ἐν κατασχέσει ἔναντι Κυρίου.

²³ἐὰν δὲ μὴ ποιήσητε οὕτως, ἁμαρτήσεσθε ἔναντι Κυρίου καὶ γνώσεσθε τὴν ἁμαρτίαν ὑμῶν, ὅταν ὑμᾶς καταλάβῃ τὰ κακά.

²⁴καὶ οἰκοδομήσετε ὑμῖν αὐτοῖς πόλεις τῇ ἀποσκευῇ ὑμῶν καὶ ἐπαύλεις τοῖς κτήνεσιν ὑμῶν καὶ τὸ ἐκπορευόμενον ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν ποιήσετε.

²⁵καὶ εἶπαν οἱ υἱοὶ Ῥουβὴν καὶ υἱοὶ Γὰδ πρὸς Μωυσῆν λέγοντες· οἱ παῖδές σου ποιήσουσι καθὰ ὁ Κύριος ἡμῶν ἐντέλλεται·

²⁶ἡ ἀποσκευὴ ἡμῶν καὶ αἱ γυναῖκες ἡμῶν καὶ πάντα τὰ κτήνη ἡμῶν ἔσονται ἐν ταῖς πόλεσι Γαλαάδ,

²⁷οἱ δὲ παῖδές σου παρελεύσονται πάντες ἐνωπλισμένοι καὶ ἐκτεταγμένοι ἔναντι Κυρίου εἰς τὸν πόλεμον, ὃν τρόπον ὁ Κύριος λέγει.

²⁸καὶ συνέστησεν αὐτοῖς Μωυσῆς ᾿Ελεάζαρ τὸν ἱερέα καὶ ᾿Ιησοῦν υἱὸν Ναυὴ καὶ τοὺς ἄρχοντας πατριῶν τῶν φυλῶν ᾿Ισραήλ,

²⁹καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς Μωυσῆς· ἐὰν διαβῶσιν οἱ υἱοὶ Ῥουβὴν καὶ οἱ υἱοὶ Γὰδ μεθ’ ὑμῶν τὸν ᾿Ιορδάνην, πᾶς ἐνωπλισμένος εἰς πόλεμον ἔναντι Κυρίου, καὶ κατακυριεύσητε τῆς γῆς ἀπέναντι ὑμῶν, καὶ δώσετε αὐτοῖς τὴν γῆν Γαλαὰδ ἐν κατασχέσει·

³⁰ἐὰν δὲ μὴ διαβῶσιν ἐνωπλισμένοι μεθ’ ὑμῶν εἰς τὸν πόλεμον ἔναντι Κυρίου, καὶ διαβιβάσετε τὴν ἀποσκευὴν αὐτῶν καὶ τὰς γυναῖκας αὐτῶν καὶ τὰ κτήνη αὐτῶν πρότερα ὑμῶν εἰς γῆν Χαναάν, καὶ συγκατακληρονομηθήσονται ἐν ὑμῖν ἐν τῇ γῇ Χαναάν.

³¹καὶ ἀπεκρίθησαν οἱ υἱοὶ Ῥουβὴν καὶ οἱ υἱοὶ Γὰδ λέγοντες· ὅσα ὁ Κύριος λέγει τοῖς θεράπουσιν, οὕτω ποιήσωμεν ἡμεῖς·

³²διαβησόμεθα ἐνωπλισμένοι ἔναντι Κυρίου εἰς γῆν Χαναάν, καὶ δώσετε τὴν κατάσχεσιν ἡμῖν ἐν τῷ πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου.

³³καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς Μωυσῆς τοῖς υἱοῖς Γὰδ καὶ τοῖς υἱοῖς Ῥουβὴν καὶ τῷ ἡμίσει φυλῆς Μανασσῆ υἱῶν ᾿Ιωσήφ, τὴν βασιλείαν Σηὼν βασιλέως ᾿Αμορραίων καὶ τὴν βασιλείαν ῍Ωγ βασιλέως τῆς Βασάν, τὴν γῆν καὶ τὰς πόλεις σὺν τοῖς ὁρίοις αὐτῆς, πόλεις τῆς γῆς κύκλῳ.

³⁴Καὶ ᾠκοδόμησαν οἱ υἱοὶ Γὰδ τὴν Δαιβὼν καὶ τὴν ᾿Αταρὼθ καὶ τὴν ᾿Αροὴρ

³⁵καὶ τὴν Σοφὰρ καὶ τὴν ᾿Ιαζὴρ καὶ ὕψωσαν αὐτάς,

³⁶καὶ τὴν Ναμρὰμ καὶ τὴν Βαιθαράν, πόλεις ὀχυρὰς καὶ ἐπαύλεις προβάτων.

³⁷καὶ οἱ υἱοὶ Ῥουβὴν ᾠκοδόμησαν τὴν ᾿Εσεβὼν καὶ ᾿Ελεάλην καὶ Καριαθὰμ

³⁸καὶ τὴν Βεελμεών, περικεκυκλωμένας, καὶ τὴν Σεβαμὰ καὶ ἐπωνόμασαν κατὰ τὰ ὀνόματα αὐτῶν τὰ ὀνόματα τῶν πόλεων, ἃς ᾠκοδόμησαν.

³⁹καὶ ἐπορεύθη υἱὸς Μαχὶρ υἱοῦ Μανασσῆ εἰς Γαλαὰδ καὶ ἔλαβεν αὐτὴν καὶ ἀπώλεσε τὸν ᾿Αμορραῖον τὸν κατοικοῦντα ἐν αὐτῇ.

⁴⁰καὶ ἔδωκε Μωυσῆς τὴν Γαλαὰδ τῷ Μαχὶρ υἱῷ Μανασσῆ, καὶ κατῴκησεν ἐκεῖ.

⁴¹καὶ ᾿Ιαΐρ ὁ τοῦ Μανασσῆ ἐπορεύθη καὶ ἔλαβε τὰς ἐπαύλεις αὐτῶν καὶ ἐπωνόμασεν αὐτὰς ᾿Επαύλεις ᾿Ιαΐρ.

⁴²καὶ Ναβαὺ ἐπορεύθη καὶ ἔλαβε τὴν Καὰθ καὶ τὰς κώμας αὐτῆς καὶ ἐπωνόμασεν αὐτὰς Ναβὼθ ἐκ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ.

¹And the children of Ruben and the children of Gad had a multitude of cattle, very great; and they saw the land of Jazer, and the land of Galaad; and the place was a place for cattle:

²and the children of Ruben and the children of Gad came, and spoke to Moses, and to Eleazar the priest, and to the princes of the congregation, saying,

³Ataroth, and Daebon, and Jazer, and Namra, and Esebon, and Eleale, and Sebama, and Nabau, and Baean,

⁴the land which the Lord has delivered up before the children of Israel, is pasture land, and thy servants have cattle.

⁵And they said, If we have found grace in thy sight, let this land be given to thy servants for a possession, and do not cause us to pass over Jordan.

⁶And Moses said to the sons of Gad and the sons of Ruben, Shall your brethren go to war, and shall ye sit here?

⁷And why do ye pervert the minds of the children of Israel, that they should not cross over into the land, which the Lord gives them?

⁸Did not your fathers thus, when I sent them from Cades Barne to spy out the land?

⁹And they went up to the valley of the cluster, and spied the land, and turned aside the heart of the children of Israel, that they should not go into the land, which the Lord gave them.

¹⁰And the Lord was very angry in that day, and sware, saying,

¹¹Surely these men who came up out of Egypt from twenty years old and upward, who know good and evil, shall not see the land which I sware [to give] to Abraam and Isaac and Jacob, for they have not closely followed after me:

¹²save Caleb the son of Jephonne, who was set apart, and Joshua the son of Naue, for they closely followed after the Lord.

¹³And the Lord was very angry with Israel; and for forty years he caused them to wander in the wilderness, until all the generation which did evil in the sight of the Lord was extinct.

¹⁴Behold, ye are risen up in the room of your fathers, a combination of sinful men, to increase yet farther the fierce wrath of the Lord against Israel.

¹⁵For ye will turn away from him to desert him yet once more in the wilderness, and ye will sin against this whole congregation.

¹⁶And they came to him, and said, We will build here folds for our cattle, and cities for our possessions;

¹⁷and we will arm ourselves and go as an advanced guard before the children of Israel, until we shall have brought them into their place; and our possessions shall remain in walled cities because of the inhabitants of the land.

¹⁸We will not return to our houses till the children of Israel shall have been distributed, each to his own inheritance.

¹⁹And we will not any longer inherit with them from the other side of Jordan and onwards, because we have our full inheritance on the side beyond Jordan eastward.

²⁰And Moses said to them, If ye will do according to these words, if ye will arm yourselves before the Lord for battle,

²¹and every one of you will pass over Jordan fully armed before the Lord, until his enemy be destroyed from before his face,

²²and the land shall be subdued before the Lord, then afterwards ye shall return, and be guiltless before the Lord, and as regards Israel; and this land shall be to you for a possession before the Lord.

²³But if ye will not do so, ye will sin against the Lord; and ye shall know your sin, when afflictions shall come upon you.

²⁴And ye shall build for yourselves cities for your store, and folds for your cattle; and ye shall do that which proceeds out of your mouth.

²⁵And the sons of Ruben and the sons of Gad spoke to Moses, saying, Thy servants will do as our lord commands.

²⁶Our store, and our wives, and all our cattle shall be in the cities of Galaad.

²⁷But thy servants will go over all armed and set in order before the Lord to battle, as [our] lord says.

²⁸And Moses appointed to them [for judges] Eleazar the priest, and Joshua the son of Naue, and the chiefs of the families of the tribes of Israel.

²⁹And Moses said to them, If the sons of Ruben and the sons of Gad will pass over Jordan with you, every one armed for war before the Lord, and ye shall subdue the land before you, then ye shall give to them the land of Galaad for a possession.

³⁰But if they will not pass over armed with you to war before the Lord, then shall ye cause to pass over their possessions and their wives and their cattle before you into the land of Chanaan, and they shall inherit with you in the land of Chanaan.

³¹And the sons of Ruben and the sons of Gad answered, saying, Whatsoever the Lord says to his servants, that will we do.

³²We will go over armed before the Lord into the land of Chanaan, and ye shall give us our inheritance beyond Jordan.

³³And Moses gave to them, even to the sons of Gad and the sons of Ruben, and to the half tribe of Manasse of the sons of Joseph, the kingdom of Seon king of the Amorites, and the kingdom of Og king of Basan, the land and its cities with its coasts, the cities of the land round about.

³⁴And the sons of Gad built Daebon, and Ataroth, and Aroer,

³⁵and Sophar, and Jazer, and they set them up,

³⁶and Namram, and Baetharan, strong cities, and folds for sheep.

³⁷And the sons of Ruben built Esebon, and Eleale, and Kariatham,

³⁸and Beelmeon, surrounded [with walls], and Sebama; and they called the names of the cities which they built, after their own names.

³⁹And a son of Machir the son of Manasse went to Galaad, and took it, and destroyed the Amorite who dwelt in it.

⁴⁰And Moses gave Galaad to Machir the son of Manasse, and he dwelt there.

⁴¹And Jair the [son] of Manasse went and took their villages, and called them the villages of Jair.

⁴²And Nabau went and took Caath and her villages, and called them Naboth after his name.