Yasa’nın Tekrarı 4

¹Ve şimdi, ey İsrail, bugün size yapmanızı öğrettiğim kuralları ve hükümleri dinleyin; öyle ki yaşayasınız, çoğalasınız ve içeri girip atalarınızın Tanrısı Rab'bin size vermekte olduğu ülkeyi miras edinesiniz.

²Size buyurmakta olduğum söze hiçbir şey katmayacaksınız ve ondan hiçbir şey eksiltmeyeceksiniz; size bugün buyurmakta olduğum Tanrınız Rab'bin buyruklarını titizlikle koruyun.

³Gözleriniz, Tanrımız Rab'bin Beelfegor'da ne yaptığını bizzat gördü; çünkü Beelfegor'un ardınca giden her adamı Tanrınız Rab aranızdan kazıyıp yok etti.

⁴Ama Tanrınız Rab'be sımsıkı bağlı kalan sizler, hepiniz bugün hayattasınız.

⁵Bakın, miras edinmek üzere girmekte olduğunuz o ülkede öylece yapasınız diye, Tanrım Rab'bin bana buyurduğu gibi size kuralları ve hükümleri gösterdim.

⁶Onları koruyun ve yerine getirin; çünkü bu kuralların hepsini duyacak olan bütün ulusların gözünde sizin bilgeliğiniz ve anlayışınız bu olacaktır; onlar, "Şüphesiz bu büyük ulus bilge ve bilgili bir halktır" diyecekler.

⁷Çünkü kendisine her seslendiğimizde Tanrımız Rab'bin bize yakın olduğu gibi, kendisine yakın bir tanrısı olan başka hangi büyük ulus vardır?

⁸Ve bugün sizin önünüze koymakta olduğum bu bütün yasa gibi, adil kuralları ve hükümleri olan başka hangi büyük ulus vardır?

⁹Ancak kendine dikkat et ve canını titizlikle koru; gözlerinin gördüğü şeyleri unutmayasın ve onlar ömrünün bütün günlerinde yüreğinden çıkmasın; onları oğullarına ve oğullarının oğullarına öğretesin.

¹⁰Horeb'de Tanrımız Rab'bin önünde durduğunuz o meclis gününde Rab bana şöyle demişti: "Halkı önümde topla, sözlerimi duysunlar; öyle ki yeryüzünde yaşadıkları bütün günlerde benden korkmayı öğrensinler ve çocuklarına da öğretsinler."

¹¹Siz de yaklaşıp dağın eteğinde durdunuz; dağ göklere kadar yükselen bir ateşle yanıyordu; karanlık, koyu bulut, kasırga ve büyük bir ses vardı.

¹²Ve Rab ateşin içinden size seslendi; sözlerin sesini duydunuz ama hiçbir suret görmediniz, sadece bir ses vardı.

¹³O, yerine getirmenizi buyurduğu antlaşmasını, yani On Söz'ü size bildirdi ve onları iki taş levha üzerine yazdı.

¹⁴Miras edinmek üzere geçeceğiniz ülkede yerine getirmeniz için size kuralları ve hükümleri öğretmemi Rab bana o sırada buyurdu.

¹⁵Kendinize çok dikkat edin; çünkü Rab Horeb'de, dağda, ateşin içinden size seslendiği gün hiçbir suret görmediniz.

¹⁶Öyle ki yasa dışı davranıp kendinize herhangi bir biçimde oyma put, erkek ya da dişi sureti yapmayasınız;

¹⁷yeryüzündeki herhangi bir hayvanın suretini, gökyüzünde uçan kanatlı herhangi bir kuşun suretini,

¹⁸toprakta sürünen herhangi bir hayvanın suretini ya da yerin altındaki sularda yaşayan herhangi bir balığın suretini yapmayasınız.

¹⁹Gözlerini göğe kaldırıp güneşi, ayı, yıldızları ve bütün göksel düzeni gördüğünde, aldanıp onlara eğilmeyesin ve göğün altındaki bütün uluslara Tanrın Rab'bin pay ettiği bu şeylere kulluk etmeyasınız.

²⁰Ama Rab sizi aldı ve bugün olduğu gibi Kendisine miras halkı olasınız diye sizi demir ocağından, Mısır'dan çıkardı.

²¹Rab sizin sözleriniz yüzünden bana öfkelendi ve bu Şeria Irmağı'nı geçmeyeceğime, Tanrın Rab'bin sana miras olarak vermekte olduğu o iyi ülkeye girmeyeceğime ant içti.

²²Çünkü ben bu ülkede öleceğim, bu Şeria Irmağı'nı geçmeyeceğim; ama siz geçeceksiniz ve o iyi ülkeyi miras edineceksiniz.

²³Kendinize dikkat edin, Tanrımız Rab'bin sizinle yaptığı antlaşmayı unutmayın ve Tanrın Rab'bin sana buyurduğu şeylerin aksine herhangi bir oyma put ve suret yapmayın.

²⁴Çünkü Tanrın Rab yakıp yok eden bir ateştir, kıskanç bir Tanrı'dır.

²⁵Çocuklar ve torunlar sahibi olduğunuzda, o ülkede uzun süre yaşayıp yoldan çıktığınızda, herhangi bir şeyin oyma putunu yaptığınızda ve Tanrınız Rab'bin gözünde kötü olanı yapıp O'nu öfkelendirdiğinizde;

²⁶miras edinmek üzere Şeria Irmağı'nı geçip gideceğiniz o ülkeden tez zamanda tamamen yok olacağınıza bugün göğü ve yeri size karşı tanık tutarım; orada günlerinizi uzatmayacaksınız, aksine tamamen yok edileceksiniz.

²⁷Ve Rab sizi ulusların arasına dağıtacak; Rab'bin sizi süreceği o ulusların arasında sayıca az kalacaksınız.

²⁸Orada insan eliyle yapılmış, görmeyen, duymayan, yemeyen ve koklamayan ağaçtan ve taştan başka ilahlara kulluk edeceksiniz.

²⁹Ama oradayken Tanrınız Rab'bi arayacaksınız; sıkıntıya düştüğünde O'nu bütün yüreğinle ve bütün canınla aradığın zaman O'nu bulacaksınız.

³⁰Son günlerde bütün bu şeyler başına geldiğinde, Tanrın Rab'be dönecek ve O'nun sesine kulak vereceksin.

³¹Çünkü Tanrın Rab merhametli bir Tanrı'dır; seni terk etmeyecek, seni yok etmeyecek ve atalarına ant içerek doğruladığı antlaşmayı unutmayacaktır.

³²Senden önceki eski günleri, Tanrı'nın yeryüzünde insanı yarattığı günden bugüne kadar olan zamanı soruşturun; göğün bir ucundan öbür ucuna kadar araştırın: Hiç böyle büyük bir olay oldu mu, ya da buna benzer bir şey duyuldu mu?

³³Ateşin içinden konuşan diri Tanrı'nın sesini senin duyduğun gibi duyup da hayatta kalan başka bir halk oldu mu?

³⁴Ya da Tanrımız Rab'bin gözlerinizin önünde, Mısır'da sizin için yaptığı her şeye benzer şekilde; Tanrı'nın gidip bir ulusu başka bir ulusun içinden denemelerle, belirtilerle, harikalarla, savaşla, güçlü bir elle, uzanmış bir kolla ve büyük görümlerle Kendisine almaya giriştiği oldu mu?

³⁵Rab'bin Tanrı olduğunu ve O'ndan başkası olmadığını bilesin diye bunlar sana gösterildi.

³⁶Seni eğitmek için sesini gökten sana duyurdu; yeryüzünde sana büyük ateşini gösterdi ve O'nun sözlerini ateşin içinden duydun.

³⁷Atalarını sevdiği ve onlardan sonra onların soyunu seçtiği için, seni Kendi büyük gücüyle bizzat Mısır'dan çıkardı;

³⁸senden daha büyük ve daha güçlü ulusları önünden tamamen yok etmek, seni içeri sokmak ve bugün olduğu gibi onların ülkesini sana miras olarak vermek için bunu yaptı.

³⁹Bugün bilin ve zihninize koyun ki, yukarıda gökte ve aşağıda yerde Tanrı ancak Rab'dir ve O'ndan başkası yoktur.

⁴⁰Bugün sana buyurmakta olduğum O'nun kurallarını ve buyruklarını tut ki, sana ve senden sonraki çocuklarına iyilik gelsin ve Tanrın Rab'bin bütün günler için sana vermekte olduğu ülkede ömrün uzun olsun.

⁴¹O zaman Musa, Şeria Irmağı'nın ötesinde, doğu tarafında üç kent ayırdı;

⁴²öyle ki, geçmişte aralarında bir düşmanlık olmaksızın, bilmeyerek komşusunu öldüren katil oraya kaçabilsin; bu kentlerden birine kaçarak yaşayabilsin.

⁴³Bu kentler şunlardı: Rubenliler için düzlükteki çölde bulunan Beser, Gadlılar için Gilead'daki Ramot ve Manasseliler için Başan'daki Golan.

⁴⁴Musa'nın İsrailoğulları'nın önüne koyduğu yasa şudur:

⁴⁵Mısır ülkesinden çıktıklarında Musa'nın İsrailoğulları'na bildirdiği tanıklıklar, kurallar ve hükümler bunlardır.

⁴⁶Bu bildiri Şeria Irmağı'nın ötesinde, Beyt-Pegor yakınındaki vadide, Heşbon'da oturan ve Mısır'dan çıktıklarında Musa ile İsrailoğulları'nın bozguna uğrattığı Amorluların kralı Sihon'un ülkesindeydi.

⁴⁷Şeria Irmağı'nın ötesinde, doğu tarafında bulunan iki Amorlu kralın, yani Sihon'un ülkesi ile Başan Kralı Og'un ülkesini miras edindiler.

⁴⁸Bu topraklar Arnon Vadisi'nin kıyısındaki Aroer'den Hermon olan Sion Dağı'na kadar uzanıyordu.

⁴⁹Şeria Irmağı'nın ötesinde, doğu tarafındaki bütün Araba bölgesi, kayaya oyulmuş Asedot'un eteklerine kadar uzanıyordu.

¹ΚΑΙ νῦν, ᾿Ισραήλ, ἄκουε τῶν δικαιωμάτων καὶ τῶν κριμάτων, ὅσα ἐγὼ διδάσκω ὑμᾶς σήμερον ποιεῖν, ἵνα ζῆτε καὶ πολυπλασιασθῆτε καὶ εἰσελθόντες κληρονομήσητε τὴν γῆν, ἣν Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ὑμῶν δίδωσιν ὑμῖν.

²οὐ προσθήσετε πρὸς τὸ ῥῆμα ὃ ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν, καὶ οὐκ ἀφελεῖτε ἀπ᾿ αὐτοῦ· φυλάσσεσθε τὰς ἐντολὰς Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν σήμερον.

³οἱ ὀφθαλμοὶ ὑμῶν ἑωράκασι πάντα, ὅσα ἐποίησε Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν τῷ Βεελφεγώρ, ὅτι πᾶς ἄνθρωπος, ὅστις ἐπορεύθη ὀπίσω Βεελφεγώρ, ἐξέτριψεν αὐτὸν Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν ἐξ ὑμῶν.

⁴ὑμεῖς δὲ οἱ προσκείμενοι Κυρίῳ τῷ Θεῷ ὑμῶν ζῆτε πάντες ἐν τῇ σήμερον.

⁵ἴδετε, δέδειχα ὑμῖν δικαιώματα καὶ κρίσεις, καθὰ ἐνετείλατό μοι Κύριος, ποιῆσαι οὕτως ἐν τῇ γῇ, εἰς ἣν ὑμεῖς εἰσπορεύεσθε ἐκεῖ κληρονομεῖν αὐτήν·

⁶καὶ φυλάξεσθε καὶ ποιήσετε, ὅτι αὕτη ἡ σοφία καὶ ἡ σύνεσις ὑμῶν ἐναντίον πάντων τῶν ἐθνῶν, ὅσοι ἐὰν ἀκούσωσι πάντα τὰ δικαιώματα ταῦτα καὶ ἐροῦσιν· ἰδοὺ λαὸς σοφὸς καὶ ἐπιστήμων τὸ ἔθνος τὸ μέγα τοῦτο.

⁷ὅτι ποῖον ἔθνος μέγα, ᾧ ἐστιν αὐτῷ Θεὸς ἐγγίζων αὐτοῖς, ὡς Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν ἐν πᾶσιν, οἷς ἐὰν αὐτὸν ἐπικαλεσώμεθα;

⁸καὶ ποῖον ἔθνος μέγα, ᾧ ἐστιν αὐτῷ δικαιώματα καὶ κρίματα δίκαια κατὰ πάντα τὸν νόμον τοῦτον, ὃν ἐγὼ δίδωμι ἐνώπιον ὑμῶν σήμερον;

⁹πρόσεχε σεαυτῷ καὶ φύλαξον τὴν ψυχήν σου σφόδρα, μὴ ἐπιλάθῃ πάντας τοὺς λόγους, οὓς ἑωράκασιν οἱ ὀφθαλμοί σου· καὶ μὴ ἀποστήτωσαν ἀπὸ τῆς καρδίας σου πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου, καὶ συμβιβάσεις τοὺς υἱούς σου καὶ τοὺς υἱοὺς τῶν υἱῶν σου

¹⁰ἡμέραν, ἣν ἔστητε ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐν Χωρὴβ τῇ ἡμέρᾳ τῆς ἐκκλησίας, ὅτι εἶπε Κύριος πρός με· ἐκκλησίασον πρός με τὸν λαόν, καὶ ἀκουσάτωσαν τὰ ρήματά μου, ὅπως μάθωσι φοβεῖσθαί με πάσας τὰς ἡμέρας, ἃς αὐτοὶ ζῶσιν ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτῶν διδάξουσι.

¹¹καὶ προσήλθετε καὶ ἔστητε ὑπὸ τὸ ὄρος, καὶ τὸ ὄρος ἐκαίετο πυρὶ ἕως τοῦ οὐρανοῦ, σκότος, γνόφος, θύελλα, φωνὴ μεγάλη.

¹²καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς ὑμᾶς ἐκ μέσου τοῦ πυρὸς φωνὴν ρημάτων, ἣν ὑμεῖς ἠκούσατε, καὶ ὁμοίωμα οὐκ εἴδετε, ἀλλ᾿ ἢ φωνήν·

¹³καὶ ἀνήγγειλεν ὑμῖν τὴν διαθήκην αὐτοῦ, ἣν ἐνετείλατο ὑμῖν ποιεῖν, τὰ δέκα ρήματα, καὶ ἔγραψεν αὐτὰ ἐπὶ δύο πλάκας λιθίνας.

¹⁴καὶ ἐμοὶ ἐνετείλατο Κύριος ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ διδάξαι ὑμᾶς δικαιώματα καὶ κρίσεις, ποιεῖν ὑμᾶς αὐτά ἐπὶ τῆς γῆς, εἰς ἣν ὑμεῖς εἰσπορεύεσθε ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτήν.

¹⁵καὶ φυλάξεσθε σφόδρα τὰς ψυχὰς ὑμῶν, ὅτι οὐκ εἴδετε ὁμοίωμα ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ ἐλάλησε Κύριος πρὸς ὑμᾶς ἐν Χωρὴβ ἐν τῷ ὄρει ἐκ μέσου τοῦ πυρός.

¹⁶μὴ ἀνομήσητε καὶ ποιήσητε ὑμῖν ἑαυτοῖς γλυπτὸν ὁμοίωμα πᾶσαν εἰκόνα ὁμοίωμα ἀρσενικοῦ ἢ θηλυκοῦ,

¹⁷ὁμοίωμα παντὸς κτήνους τῶν ὄντων ἐπὶ τῆς γῆς, ὁμοίωμα παντὸς ὀρνέου πτερωτοῦ, ὃ πέταται ὑπὸ τὸν οὐρανόν,

¹⁸ὁμοίωμα παντὸς ἑρπετοῦ, ὃ ἕρπει ἐπὶ τῆς γῆς, ὁμοίωμα παντὸς ἰχθύος, ὅσα ἐστὶν ἐν τοῖς ὕδασιν ὑποκάτω τῆς γῆς.

¹⁹καὶ μὴ ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἰδὼν τὸν ἥλιον καὶ τὴν σελήνην καὶ τοὺς ἀστέρας καὶ πάντα τὸν κόσμον τοῦ οὐρανοῦ, πλανηθεὶς προσκυνήσῃς αὐτοῖς καὶ λατρεύσῃς αὐτοῖς, ἃ ἀπένειμε Κύριος ὁ Θεός σου αὐτὰ πᾶσι τοῖς ἔθνεσι τοῖς ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ.

²⁰ὑμᾶς δὲ ἔλαβεν ὁ Θεὸς καὶ ἐξήγαγεν ὑμᾶς ἐκ τῆς καμίνου τῆς σιδηρᾶς, ἐξ Αἰγύπτου, εἶναι αὐτῷ λαὸν ἔγκληρον ὡς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ.

²¹καὶ Κύριος ὁ Θεὸς ἐθυμώθη μοι περὶ τῶν λεγομένων ὑφ᾿ ὑμῶν καὶ ὤμοσεν ἵνα μὴ διαβῶ τὸν ᾿Ιορδάνην τοῦτον καὶ ἵνα μὴ εἰσέλθω εἰς τὴν γῆν, ἣν Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι ἐν κλήρῳ·

²²ἐγὼ γὰρ ἀποθνήσκω ἐν τῇ γῇ ταύτῃ καὶ οὐ διαβαίνω τὸν ᾿Ιορδάνην τοῦτον, ὑμεῖς δὲ διαβαίνετε καὶ κληρονομήσετε τὴν γῆν τὴν ἀγαθὴν ταύτην.

²³προσέχετε ὑμεῖς, μὴ ἐπιλάθησθε τὴν διαθήκην Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, ἣν διέθετο πρὸς ὑμᾶς, καὶ ἀνομήσητε, καὶ ποιήσητε ὑμῖν ἑαυτοῖς γλυπτὸν ὁμοίωμα πάντων, ὧν συνέταξέ σοι Κύριος ὁ Θεός σου·

²⁴ὅτι Κύριος ὁ Θεός σου πῦρ καταναλίσκον ἐστί, Θεὸς ζηλωτής.

²⁵᾿Εὰν δὲ γεννήσῃς υἱοὺς καὶ υἱοὺς τῶν υἱῶν σου καὶ χρονίσητε ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἀνομήσητε καὶ ποιήσητε γλυπτὸν ὁμοίωμα παντὸς καὶ ποιήσητε τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν παροργίσαι αὐτόν,

²⁶διαμαρτύρομαι ὑμῖν σήμερον τόν τε οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, ὅτι ἀπωλείᾳ ἀπολεῖσθε ἀπὸ τῆς γῆς, εἰς ἣν ὑμεῖς διαβαίνετε τὸν ᾿Ιορδάνην ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτήν. οὐχὶ πολυχρονιεῖτε ἡμέρας ἐπ᾿ αὐτῆς, ἀλλ᾿ ἢ ἐκτριβῇ ἐκτριβήσεσθε.

²⁷καὶ διασπερεῖ Κύριος ὑμᾶς ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι καὶ καταλειφθήσεσθε ὀλίγοι ἀριθμῷ ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν, εἰς οὓς εἰσάξει Κύριος ὑμᾶς ἐκεῖ.

²⁸καὶ λατρεύσετε ἐκεῖ θεοῖς ἑτέροις, ἔργοις χειρῶν ἀνθρώπων, ξύλοις καὶ λίθοις, οἳ οὐκ ὄψονται οὐδὲ μὴ ἀκούσωσιν οὔτε μὴ φάγωσιν οὔτε μὴ ὀσφρανθῶσι.

²⁹καὶ ζητήσετε ἐκεῖ Κύριον τὸν Θεὸν ὑμῶν καὶ εὑρήσετε αὐτόν, ὅταν ἐκζητήσητε αὐτὸν ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου ἐν τῇ θλίψει σου·

³⁰καὶ εὑρήσουσί σε πάντες οἱ λόγοι οὗτοι ἐπ᾿ ἐσχάτῳ τῶν ἡμερῶν, καὶ ἐπιστραφήσῃ πρὸς Κύριον τὸν Θεόν σου καὶ εἰσακούσῃ τῆς φωνῆς αὐτοῦ·

³¹ὅτι Θεὸς οἰκτίρμων Κύριος ὁ Θεός σου, οὐκ ἐγκαταλείψει σε οὐδὲ μὴ ἐκτρίψῃ σε, οὐκ ἐπιλήσεται τὴν διαθήκην τῶν πατέρων σου, ἣν ὤμοσεν αὐτοῖς Κύριος.

³²ἐπερωτήσατε ἡμέρας προτέρας τὰς γενομένας προτέρας σου ἀπὸ τῆς ἡμέρας, ἧς ἔκτισεν ὁ Θεὸς ἄνθρωπον ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τοῦ οὐρανοῦ ἕως τοῦ ἄκρου τοῦ οὐρανοῦ, εἰ γέγονε κατὰ τὸ ρῆμα τὸ μέγα τοῦτο, εἰ ἤκουσται τοιοῦτο·

³³εἰ ἀκήκοεν ἔθνος φωνὴν Θεοῦ ζῶντος λαλοῦντος ἐκ μέσου τοῦ πυρός, ὃν τρόπον ἀκήκοας σὺ καὶ ἔζησας·

³⁴εἰ ἐπείρασεν ὁ Θεὸς εἰσελθὼν λαβεῖν ἑαυτῷ ἔθνος ἐκ μέσου ἔθνους ἐν πειρασμῷ καὶ ἐν σημείοις καὶ ἐν τέρασι καί ἐν πολέμῳ καὶ ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλῷ καὶ ἐν ὁράμασι μεγάλοις κατὰ πάντα, ὅσα ἐποίησε Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν ἐν Αἰγύπτῳ ἐνώπιόν σου βλέποντος·

³⁵ὥστε εἰδῆσαί σε ὅτι Κύριος ὁ Θεός σου, οὗτος Θεός ἐστι, καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλὴν αὐτοῦ.

³⁶ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀκουστὴ ἐγένετο ἡ φωνὴ αὐτοῦ παιδεῦσαί σε, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς ἔδειξέ σοι τὸ πῦρ αὐτοῦ τὸ μέγα, καὶ τὰ ρήματα αὐτοῦ ἤκουσας ἐκ μέσου τοῦ πυρός.

³⁷διὰ τὸ ἀγαπῆσαι αὐτὸν τοὺς πατέρας σου καὶ ἐξελέξατο τὸ σπέρμα αὐτῶν μετ᾿ αὐτοὺς ὑμᾶς καὶ ἐξήγαγέ σε αὐτὸς ἐν τῇ ἰσχύϊ αὐτοῦ τῇ μεγάλῃ ἐξ Αἰγύπτου

³⁸ἐξολοθρεῦσαι ἔθνη μεγάλα καὶ ἰσχυρότερά σου πρὸ προσώπου σου, εἰσαγαγεῖν σε δοῦναί σοι τὴν γῆν αὐτῶν κληρονομεῖν, καθὼς ἔχεις σήμερον.

³⁹καὶ γνώσῃ σήμερον καὶ ἐπιστραφήσῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι Κύριος ὁ Θεός σου οὗτος Θεὸς ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω καὶ ἐπὶ τῆς γῆς κάτω, καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλὴν αὐτοῦ·

⁴⁰καὶ φυλάξασθε τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ καὶ τὰ δικαιώματα αὐτοῦ, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον, ἵνα εὖ σοι γένηται καὶ τοῖς υἱοῖς σου μετὰ σέ, ὅπως μακροήμεροι γένησθε ἐπὶ τῆς γῆς, ἧς Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι πάσας τὰς ἡμέρας.

⁴¹Τότε ἀφώρισε Μωυσῆς τρεῖς πόλεις πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου

⁴²φυγεῖν ἐκεῖ τὸν φονευτήν, ὃς ἂν φονεύσῃ τὸν πλησίον οὐκ εἰδώς, καὶ οὗτος οὐ μισῶν αὐτὸν πρὸ τῆς χθὲς καὶ τῆς τρίτης, καὶ καταφεύξεται εἰς μίαν τῶν πόλεων τούτων καὶ ζήσεται·

⁴³τὴν Βοσὸρ ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐν τῇ γῇ τῇ πεδινῇ τῷ Ῥουβὴν καὶ τὴν Ῥαμὼθ ἐν Γαλαὰδ τῷ Γαδδὶ καὶ τὴν Γαυλὼν ἐν Βασὰν τῷ Μανασσῇ.

⁴⁴Οὗτος ὁ νόμος, ὃν παρέθετο Μωυσῆς ἐνώπιον υἱῶν ᾿Ισραήλ·

⁴⁵ταῦτα τὰ μαρτύρια καὶ τὰ δικαιώματα καὶ τὰ κρίματα, ὅσα ἐλάλησε Μωυσῆς τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, ἐξελθόντων αὐτῶν ἐκ γῆς Αἰγύπτου

⁴⁶ἐν τῷ πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου, ἐν φάραγγι, ἐγγὺς οἴκου Φογώρ, ἐν γῇ Σηὼν βασιλέως τῶν ᾿Αμορραίων, ὃς κατῴκει ἐν ᾿Εσεβών, ὃν ἐπάταξε Μωυσῆς καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ, ἐξελθόντων αὐτῶν ἐκ γῆς Αἰγύπτου

⁴⁷καὶ ἐκληρονόμησαν τὴν γῆν αὐτοῦ καὶ τὴν γῆν ῍Ωγ βασιλέως τῆς Βασάν, δύο βασιλέων τῶν ᾿Αμορραίων, οἳ ἦσαν πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου κατὰ ἀνατολὰς ἡλίου,

⁴⁸ἀπὸ ᾿Αροήρ, ἥ ἐστιν ἐπὶ τοῦ χείλους χειμάρρου ᾿Αρνῶν, καὶ ἐπὶ τοῦ ὄρους τοῦ Σηὼν ὅ ἐστιν ᾿Αερμών,

⁴⁹πᾶσαν τὴν ῎Αραβα πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου κατὰ ἀνατολὰς ἡλίου ὑπὸ ᾿Ασηδὼθ τὴν λαξευτήν.

¹And now, Israel, hear the ordinances and judgments, all that I teach you this day to do: that ye may live, and be multiplied, and that ye may go in and inherit the land, which the Lord God of your fathers gives you.

²Ye shall not add to the word which I command you, and ye shall not take from it: keep the commandments of the Lord our God, all that I command you this day.

³Your eyes have seen all that the Lord our God did in [the case of] Beel-phegor; for every man that went after Beel-phegor, the Lord your God has utterly destroyed him from among you.

⁴But ye that kept close to the Lord your God are all alive to-day.

⁵Behold, I have shewn you ordinances and judgments as the Lord commanded me, that ye should do so in the land into which ye go to inherit it.

⁶And ye shall keep and do them: for this is your wisdom and understanding before all nations, as many as shall hear all these ordinances; and they shall say, Behold, this great nation [is] a wise and understanding people.

⁷For what manner of nation [is so] great, which has God so near to them as the Lord our God [is] in all things in whatsoever we may call upon him?

⁸And what manner of nation [is so] great, which has righteous ordinances and judgments according to all this law, which I set before you this day?

⁹Take heed to thyself, and keep thy heart diligently: forget not any of the things, which thine eyes have seen, and let them not depart from thine heart all the days of thy life; and thou shalt teach thy sons and thy sons’ sons,

¹⁰[even the things that happened in] the day in which ye stood before the Lord our God in Choreb in the day of the assembly; for the Lord said to me, Gather the people to me, and let them hear my words, that they may learn to fear me all the days which they live upon the earth, and they shall teach their sons.

¹¹And ye drew nigh and stood under the mountain; and the mountain burned with fire up to heaven: [there was] darkness, blackness, [and] tempest.

¹²And the Lord spoke to you out of the midst of the fire a voice of words, which ye heard: and ye saw no likeness, only [ye heard] a voice.

¹³And he announced to you his covenant, which he commanded you to keep, even the ten commandments; and he wrote them on two tables of stone.

¹⁴And the Lord commanded me at that time, to teach you ordinances and judgments, that ye should do them on the land, into which ye go to inherit it.

¹⁵And take good heed to your hearts, for ye saw no similitude in the day in which the Lord spoke to you in Choreb in the mountain out of the midst of the fire:

¹⁶lest ye transgress, and make to yourselves a carved image, any kind of figure, the likeness of male or female,

¹⁷the likeness of any beast of those that are on the earth, the likeness of any winged bird which flies under heaven,

¹⁸the likeness of any reptile which creeps on the earth, the likeness of any fish of those which are in the waters under the earth;

¹⁹and lest having looked up to the sky, and having seen the sun and the moon and the stars, and all the heavenly bodies, thou shouldest go astray and worship them, and serve them, which the Lord thy God has distributed to all the nations under heaven.

²⁰But God took you, and led you forth out of the land of Egypt, out of the iron furnace, out of Egypt, to be to him a people of inheritance, as at this day.

²¹And the Lord God was angry with me for the things said by you, and sware that I should not go over this Jordan, and that I should not enter into the land, which the Lord thy God giveth thee for an inheritance.

²²For I am to die in this land, and shall not pass over this Jordan; but ye are to pass over, and shall inherit this good land.

²³Take heed to yourselves, lest ye forget the covenant of the Lord our God, which he made with you, and ye transgress, and make to yourselves a graven image of any of the things concerning which the Lord thy God commanded thee.

²⁴For the Lord thy God is a consuming fire, a jealous God.

²⁵And when thou shalt have begotten sons, and shalt have sons’ sons, and ye shall have dwelt a long time on the land, and shall have transgressed, and made a graven image of any thing, and shall have done wickedly before the Lord your God to provoke him;

²⁶I call heaven and earth this day to witness against you, that ye shall surely perish from off the land, into which ye go across Jordan to inherit it there; ye shall not prolong your days upon it, but shall be utterly cut off.

²⁷And the Lord shall scatter you among all nations, and ye shall be left few in number among all the nations, among which the Lord shall bring you.

²⁸And ye shall there serve other gods, the works of the hands of men, wood and stones, which cannot see, nor can they hear, nor eat, nor smell.

²⁹And there ye shall seek the Lord your God, and ye shall find him whenever ye shall seek him with all your heart, and with all your soul in your affliction.

³⁰And all these things shall come upon thee in the last days, and thou shalt turn to the Lord thy God, and shalt hearken to his voice.

³¹Because the Lord thy God [is] a God of pity: he will not forsake thee, nor destroy thee; he will not forget the covenant of thy fathers, which the Lord sware to them.

³²Ask of the former days which were before thee, from the day when God created man upon the earth, and [beginning] at the [one] end of heaven to the other end of heaven, if there has happened any thing like to this great event, if such a thing has been heard:

³³if a nation have heard the voice of the living God speaking out of the midst of the fire, as thou hast heard and hast lived;

³⁴if God has assayed to go and take to himself a nation out of the midst of [another] nation with trial, and with signs, and with wonders, and with war, and with a mighty hand, and with a high arm, and with great sights, according to all the things which the Lord our God did in Egypt in thy sight.

³⁵So that thou shouldest know that the Lord thy God he is God, and there is none beside him.

³⁶His voice was made audible from heaven to instruct thee, and he shewed thee upon the earth his great fire, and thou heardest his words out of the midst of the fire.

³⁷Because he loved thy fathers, he also chose you their seed after them, and he brought thee himself with his great strength out of Egypt,

³⁸to destroy nations great and stronger than thou before thy face, to bring thee in, to give thee their land to inherit, as thou hast it this day.

³⁹And thou shalt know this day, and shalt consider in thine heart, that the Lord thy God he [is] God in heaven above, and on the earth beneath, and there is none else but he.

⁴⁰And keep ye his commandments, and his ordinances, all that I command you this day; that it may be well with thee, and with thy sons after thee, that ye may be long-lived upon the earth, which the Lord thy God giveth thee for ever.

⁴¹Then Moses separated three cities beyond Jordan on the east,

⁴²that the slayer might flee thither, who should have slain his neighbour unintentionally, and should not have hated him in times past, and he shall flee to one of these cities and live:

⁴³Bosor in the wilderness, in the plain country of Ruben, and Ramoth in Galaad [belonging to] Gad, and Gaulon in Basan [belonging to] Manasse.

⁴⁴This [is] the law which Moses set before the children of Israel.

⁴⁵These [are] the testimonies, and the ordinances and the judgments, which Moses spoke to the sons of Israel, when they came out of the land of Egypt:

⁴⁶on the other side of Jordan, in the valley near the house of Phogor, in the land of Seon king of the Amorites, who dwelt in Esebon, whom Moses and the sons of Israel smote when they came out of the land of Egypt.

⁴⁷And they inherited his land, and the land of Og king of Basan, two kings of the Amorites, who were beyond Jordan eastward.

⁴⁸From Aroer, which is on the border of the brook Arnon, even to the mount of Seon, which is Aermon.

⁴⁹All Araba beyond Jordan eastward under Asedoth hewn in the rock.